عنوان	درک و تفسیر زنان از اقدام به خود درمانی (مطالعه‌ی خود درمانی در بین زنان شهر ایلام)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	خود درمانی، زنان خود درمانگر، روش تحلیل اسمیت، پدیدارشناسی، ایلام.
چکیده	هدف پژوهش حاضر، دستیابی به درک و تفسیر زنان از پدیده‌ی خود درمانی است. روش مورد استفاده در این پژوهش، پدیدارشناسی تفسیری است. جامعه‌ی آماری آن زنان شهر ایلام در سال 1399 است که تعداد 26 نفر از آنان به عنوان نمونه‌ی تحقیق با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند با معیار اشباع نظری انتخاب شده‌اند. ابزار گردآوری داده‌ها مصاحبه‌ی نیمه ساخت‌یافته و روش تحلیل داده‌ها روش اسمیت و همکاران(2009) است. برای اعتباریابی از معیار مقبولیت و باورپذیری استفاده شد و اطمینان‌پذیری از طریق روش ممیزی توسط متخصصان محقق گشت. برای مقوله‌بندی، تحلیل و تفسیر داده‌ها از تکنیک «زاویه‌بندی نظری دنزین » استفاده شد. یافته‌ها حاکی از آن است که زنان مورد مطالعه تنگناهای معیشتی، ساده‌انگاری درمان، بی‌عدالتی در فضاهای درمانی، وجود زمینه‌های فرهنگی – اجتماعی خوددرمانی را برای توجیه رفتار خویش بیان می‌کنند. در نتیجه، زنان مورد مطالعه به دلیل عدم آگاهی از پیامدهای خود درمانی، برای رهایی از رنج درد، راحت‌ترین، سریع‌ترین و اقتصادی‌ترین روش را برمی‌گزینند. بطور کلی خوددرمانی محصول هم‌آیندی مواجهه‌ی سوگیرانه با کادر پزشکی از سویی و تجربه‌ی مواجهه‌ی غیرحرفه‌ای پزشکان از سویی دیگر در یک بستر فرهنگی است.
پژوهشگران	علی فیض اللهی (نفر اول)، زهرا رضایی نسب (نفر دوم)، میترا حاجی زاده (نفر سوم)