عنوان	بوطیقای روایت در منظومه‌های عاشقانۀ رمزی و تمثیلی بر اساس الگوی ولادیمیر پراپ
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ریخت‌شناسی ,تحلیل ساختاری,منظومه‌های عاشقانه رمزی و تمثیلی
چکیده	در این مقاله که به شیوۀ توصیفی و تحلیلی نگاشته شده‌است، مطابق نظریۀ ریخت­شناسی پراپ، به تحلیل و مقایسۀ ساختار روایی 13منظومۀ عاشقانۀ رمزی و تمثیلی پرداخته شده­است. این منظومه­ها ورای ظاهر عاشقانه و روایی، به سبب بن­مایه­های رمزی، تمثیلی و عرفانی در میان منظومه­های عاشقانۀ ادبیات فارسی، ساختاری متمایز دارند. نتایج حاصل از پژوهش، پس از تجزیه و تحلیل منظومه­ها بر اساس الگوی روایی پراپ و همچنین کشف پیوند بینامتنی مشترک میان آن­ها، بیانگر این است که منظومه­ها از لحاظ ساختار، کارکرد، شخصیّت، مشابه و نزدیک به هم هستند و از قراردادهای تقریباً یکسانی پیروی می­کنند. این منظومه­ها بر مبنای 19 کارکرد اصلی و چهار تیپ شخصیّتی(قهرمان، شاهزاده­خانم، یاریگر و شریر) بنا نهاده شده‌اند. طرح کلی روایت در منظومه­ها، گویای ساختار روایی مشابه آن­ها است که به صورت تغییر وضعیت از حالت متعادل و بازگشت دوباره به حالت تعادل است. بر این اساس با توجّه به نحوۀ به هم ریختن تعادل و حرکت­آفرینی در صحنۀ آغازین قصه­ها، دو الگوی کلی برای ساختار روایی داستان­ها وجود دارد: 1. حرکت­آفرینی بر اساس نیاز 2. حرکت­آفرینی بر اساس نیاز و شرارت شریر.
پژوهشگران	عیسی داراب پور (نفر اول)، علی گراوند (Ali Garavand) (نفر دوم)، حسن سلطانی (نفر سوم)