عنوان	اثرات توأم رژیم‌ آبیاری و سطوح نیتروژن بر عملکرد و کارایی استفاده از نور و نیتروژن در گیاه ذرت
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تنش خشکی,شاخص سطح برگ,کارایی نیتروژن,تشعشع جذب شده,مدیریت پایدار منابع
چکیده	هدف: این مطالعه به منظور بررسی اثر رژیم های مختلف آبیاری و میزان مصرف نیتروژن بر کارایی مصرف نور و نیتروژن و رابطه آن‌ها در شرایط آب و هوایی ایلام انجام شد. مواد و روش: آزمایش به‌صورت کرت‌های خردشده بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ایلام اجرا شد. آبیاری بعنوان عامل اصلی در سه سطح (100I100=، 80I80= و 60I60= درصد نیاز آبی گیاه)، و کود نیتروژن بعنوان عامل فرعی در سه سطح (0N0=، 100N100= و 150N150= کیلوگرم در هکتار) بود. یافته‌ها: بالاترین میزان عملکرد دانه و زیستی به ترتیب با 5275 و 17209 کیلوگرم در هکتار در تیمار I100 N150 بدست آمد. پایین ترین میزان عملکرد دانه (1883 کیلوگرم در هکتار) و زیستی (7948 کیلوگرم در هکتار) در تیمار I60N0 مشاهده شد. کارایی مصرف نور گیاه ذرت، تحت تاثیر تیمارهای مختلف آبیاری و نیتروژن قرار گرفت و بین 97/1 (تیمار I60N0) تا 66/2 گرم بر مگاژول (تیمار I100 N150) متغییر بود. بالاترین میزان جذب تشعشع (1261 مگاژول بر متر مربع) در تیمار I100 N150 بدست آمد و کمترین میزان جذب تشعشع (740 مگاژول بر متر مربع) در تیمار I60N0 مشاهده شد. بیشترین کارایی زراعی(5/47) و جذب (6/1) نیتروژن در تیمار I100N0 بدست آمد و بالاترین کارایی مصرف نیتروژن (84/30) در تیمار I80N0 حاصل شد. نتیجه‌گیری: در رژیم‌های مختلف آبیاری، رابطه بین کارایی مصرف نور و کارایی زراعی نیتروژن، یک رابطه معکوس بود. همچنین نتایج آزمایش نشان داد که استفاده از نیتروژن بیشتر، راهکار مناسبی برای بهبود عملکرد دانه در شرایط کم آبیاری نیست.
پژوهشگران	نسرین حیدری (نفر اول)، یاسر علیزاده (نفر دوم)، حمزه علی علیزاده (نفر سوم)