عنوان	ارائه مدل کاربردی معیارها و شاخص‌های مدیریت پایدار جنگل با رویکرد تاب‌آوری در ناحیۀ رویشی زاگرس (مطالعۀ موردی: حوضۀ آبخیز توتشامی استان کرمانشاه)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ابعاد اکوسیستمی و انسانی بوم‌سازگان تاب‌آوری روش IUCN مدیریت پایدار جنگل معیار و شاخص,ابعاد اکوسیستمی و انسانی، بوم‌سازگان، تاب‌آوری
چکیده	توسعۀ پایدار و پایداری در صورتی تحقق می‌یابد که تعادل بین ابعاد انسانی و اکوسیستم ایجاد شود. هدف این تحقیق ارزیابی پایداری و سنجش تاب‌آوری در بوم‌سازگان جنگلی حوضۀ آبخیز توتشامی به‌منظور حفظ تعادل بین ابعاد انسانی و اکوسیستم است. اجرای این مدل شامل ارزیابی پایداری و تعیین میزان تاب‌آوری حوضه است. برای آنالیز و اندازه‌گیری پایداری از روش IUCN و بعد از تلفیق نهایی معیارها و شاخص‌ها برای تولید نقشه از نرم‌افزار ArcGIS استفاده شد. شناسایی عملکردها و کارکردهای حوضه با 54 نوع کارکرد و در قالب چهار کلان خدمات تأمین‌کننده، تنظیم‌کننده، زیستگاهی و فرهنگی طبقه‌بندی شد. بر‌اساس نتایج تحقیق، امتیاز نهایی برای ابعاد اکوسیستم 35 و برای ابعاد انسانی50 به‌دست آمد. دو هدف اصلی بیشینه‌سازی تولید آب و کمینه‌سازی تلفات سالانۀ خاک در کنار پاسخ به تقاضای مردم محلی، در فرایند بهینه‌سازی کارکردها در این پژوهش به انجام رسیده است. با توجه به عملیات آبخیزداری پیش‌بینی‌شده در حوضه، انتظار می‌رود که بخش اکوسیستم به حد پایداری مطلوب برسد و برای آنکه حوضه پایدار بماند باید به بخش اقتصادی و اجتماعی نیز توجه شود که با اقداماتی به‌‌منظور ارتقای سطح زندگی مردم می‌توان به آن دست پیدا کرد. بررسی نتایج سنجش تاب‌آوری حوضۀ آبخیز توتشامی نشان‌دهندۀ پایین بودن آستانۀ تحمل و انعطاف‌پذیری جنگل‌های زاگرس و در نتیجه کاهش تاب‌آوری این اکوسیستم‌ها در برابر تهدیدها و اختلالات احتمالی است.
پژوهشگران	آرش کرمی (نفر اول)، عبدالعلی کرمشاهی (نفر دوم)، جواد میرزایی (نفر سوم)، جهانگیر فقهی (نفر چهارم)، مجید مخدوم (نفر پنجم)