عنوان	دراسه وصمه العار فی روایه "شیکاجو" لعلاء الأسوانی وفقاً لنظریه إیرفینغ غوفمان
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	داغ ننگ، زن، اروینگ گافمن، شیکاگو، علاء الأسوانی.
چکیده	«داغ ننگ» (stigma) به عنوان یکی از کلیدی‌ترین مفاهیم ابداعی اروینگ گافمن در جامعه‌شناسی نمایش-نامه‌ای به بررسی هویت‌هایی می‌پردازد که به واسطه ایجاد شکاف بین هویت اجتماعی بالفعل (هویتی که در تعامل با انسان‌های دیگر بروز می‌کند) و هویت بالقوه افراد (هویتی که خود را با آن تعریف می‌کنند) به-وجود می‌آید. اینگونه افراد قادر به پیروی از هنجارهای متداول جامعه نیستند و در نتیجه نزد سایر افراد عادی مورد پذیرش واقع نمی‌شوند و «داغ ننگ» بر پیشانی آنها زده می‌شود. در رمان شیکاگو اثر علاء الأسوانی شاهد داغ ننگ در نزد دو تن از شخصیت‌های اصلی زن این رمان یعنی شیماء (مصری) و کارول (آمریکایی) هستیم. دو زن شرقی و غربی که هر کدام با داغ ننگی دست و پنجه نرم می‌کنند. این پژوهش برآن است تا به شیوه توصیفی –تحلیلی و با تکیه بر نظریه «داغ ننگ» اروینگ گافمن، کنش هر کدام از قهرمانان زن را در برابر داغ‌‌ننگ و چارجویی برای آن مورد واکاوی قرار دهد. نتایج حکایت از آن دارد که شیماء با داغ‌ننگ رابطه نامشروع با همکلاسی‌اش و حامله‌شدن از وی مواجه است که برای رهایی از این داغ ننگ اقدام به سقط جنین می‌کند. اما کارول از داغ ننگ قومی- نژادی رنج می‌برد که او را با عدم پذیرش اجتماعی مواجه کرده است، وی برای رهایی از این داغ ننگ و دست‌یافتن به جایگاه اجتماعی مطلوب تن به داغ‌ننگ‌های دیگری می‌دهد.
پژوهشگران	نسرین کاظم زاده (نفر اول)، پیمان صالحی (Payman Salehi) (نفر دوم)، نعیمه پراندوجی (نفر سوم)