عنوان	ارزیابی کارایی پلیمر زیست سازگار در کاهش طوفان های گرد و غبار در شرایط آزمایشگاهی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ایلام,پایداری خاکدانه,تونل باد,خاک‌پوش,فرسایش بادی
چکیده	فرسایش بادی و طوفان‌های گرد و غبار از پدیده‌های رایج مناطق خشک و نیمه خشک است و پیامدهای زیان‌بار گسترده‌ای را به همراه دارد. ایران نیز به دلیل قرار گرفتن در کمربند خشک و نیمه خشک جهان، مستعد فرسایش بادی است. بنابراین، مقابله با این پدیده‌ها به برنامه‌ریزی کوتاه مدت و دراز مدت نیازمند است. امروزه از پلیمر‌های شیمیایی برای بهبود ویژگی‌های فیزیکی و مکانیکی خاک‌ و کنترل فرسایش آن استفاده می‌شود. در این تحقیق، عملکرد پلیمر زیست سازگار پلی‌وینیل استات برای تثبیت سطح خاک در یکی از مکان‌های مولد گرد و غبار بررسی شد. بعد از شناسایی یکی از مناطق مستعد و مولد گرد‌ و ‌غبار در منطقه مهران در استان ایلام، نمونه‌برداری از عمق 30-0 سانتی‌متری انجام شد. بعد از تجزیه‌های فیزیکی و شیمیایی خاک، غلظت‌های مورد استفاده از این پلیمر شامل شاهد 1، 5/1، 2 و 5/2 درصد بر روی این نمونه‌ها (سینی 35×35×3 سانتی‌متری) اجرا شد. با در نظر گرفتن چهار سطح پلیمر در سه تکرار، تعداد سی نمونه آزمایشی تهیه شد و در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی، بعد از 28 روز آزمون‌های مختلفی بر آن صورت گرفت؛ نظیر آزمون مقاومت فشاری، مقاومت به ضربه، ضخامت لایه و پایداری خاکدانه. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت پلیمر، میزان نفوذ پلیمر پلی‌وینیل استات به خاک به‌ طور معنی‌داری کاهش یافت. همچنین با افزایش میزان غلظت پلیمر، مقاومت به ضربه نیز نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. بیشترین و کمترین پایداری خاکدانه نیز به ‌طور معنی‌داری (P<0.05) به ترتیب در تیمار 5/2 درصد با 85 درصد و شاهد با 18 درصد دیده شد. در مجموع، با ایجاد شرایط فیزیکی و مکانیکی مناسب در خاک می‌توان از پلیمر پلی‌وینیل استات به عنوان یک خاک‌پوش استفاده کرد؛ هر چند استفاده کاربردی از آن به ویژه در عرصه‌های طبیعی، به پژوهش‌های بیشتری نیاز دارد و با در نظر گرفتن مسائل زیست محیطی امکان‌پذیر است.
پژوهشگران	مسعود بازگیر (نفر اول)، داود نامدار خجسته (نفر دوم)، منوچهر محمد حسینی (نفر سوم)، محمود رستمی نیا (نفر چهارم)، مجید عبدوس (نفر پنجم)