عنوان	اثر سیلیسیم و نانو سیلیسیم بر ماندگاری و برخی ویژگی‌های تغذیه‌ای میکروگرین چغندر برگی در دوره پس از برداشت
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	پراکسید هیدروژن,فنل کل,قهوه ای شدن بافت,ویتامین ث,کاهش وزن
چکیده	میکروگرین‌ها گیاهان جوانی هستند که به واسطه داشتن ارزش غذایی بسیار بالا، محبوبیت خاصی در بین مصرف کنندگان پیدا کرده‌اند. در پژوهش حاضر ماندگاری و خواص تغذیه‌ای میکروگرین چغندر برگی در دوره پس از برداشت با کاربرد سیلیسیم و نانو سیلیسیم بررسی شده است. تیمار‌های سیلیسیم و نانو سیلیسیم در دو سطح شاهد و غلظت 100 میلی‌گرم در لیتر به صورت محلول‌پاشی برگی انجام شد و پس از آن میکروگرین‌ها برداشت و به مدت 12 روز در دمای 4 درجه سانتی‌گراد نگهداری شدند. نتایج نشان داد که با افزایش زمان نگهداری فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز افزایش یافته و در نتیجه آن قهوه‌ای شدن بافت نیز روند افزایشی داشت. همچنین با افزایش زمان نگهداری درصد کاهش وزن، پراکسید هیدروژن، مالون دی‌الدهید و کاروتنوئید افزایش یافته و کلروفیل a، b و کل، فنل کل، فلاونوئید، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی و ویتامین ث روند کاهشی داشتند. استفاده از تیمار سیلیسیم و نانو سیلیسیم سبب کاهش فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز و قهوه‌ای شدن بافت میکروگرین در مقایسه با شاهد شد. کاربرد سیلیسیم سبب افزایش کلروفیل کل (33/75 درصد)، فنل کل (2/49 درصد) و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل (39/7 درصد) میکروگرین در دوره پس از برداشت شد. همچنین استفاده از نانو سیلیسیم مقدار فنل کل (5/73 درصد)، ظرفیت آنتی‌اکسیدانی (55 درصد) و ویتامین ث (38/77 درصد) را نسبت به شاهد افزایش داد. به‌طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد پیش از برداشت سیلیسیم و نانو سیلیسیم سبب بهبود ویژگی‌های تغذیه‌ای میکروگرین چغندر برگی در دوره پس از برداشت می‌شود.
پژوهشگران	پریسا محمدیان (نفر اول)، فردین قنبری (نفر دوم)، محمد رضا عالی منش (نفر سوم)