عنوان	تأثیر تمرین هوازی همراه با مصرف مکمل تریپتوفان بر دفاع آنتی اکسیدانی آنزیمی پراکسیداسیون لیپیدی در بافت مغز رتهای سالمند تغذیه شده با غذای پرچرب
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تمرین، تریپتوفان، سیستم آنتی اکسیدان، غذای پرچرب، سالمندی
چکیده	سابقه و هدف‌: استرس اکسیداتیو یکی از مکانیسم‌‌های موثر در نورودژنراسیون و فرایند پیری سیستم عصبی می‌باشد. هدف این پژوهش تعیین تأثیر تمرین هوازی همراه با مصرف مکمل تریپتوفان بر دفاع آنتی‌اکسیدانی آنزیمی و پراکسیداسیون لیپیدی در بافت مغز رت‌های سالمند تغذیه‌شده با غذای پرچرب بود. مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی، 36رت‌ نر ویستار سالمند (سن: 18ماه و میانگین وزن100±500گرم) به‌طور تصادفی در پنج گروه شامل کنترل غذای نرمال G1 (6n=)، غذای پرچرب G2 (6n=)، غذای پرچرب+تمرین G3 (8n=)، غذای پرچرب+مکمل G4 (8n=) و غذای پرچرب+تمرین+مکمل G5 (8n=)، قرار گرفتند. برنامه تمرین تناوبی هوازی روی تردمیل سه‌روز در هفته با سرعت 12-26متر بر دقیقه و به‌مدت هشت هفته انجام شد. به هر رت در گروه‌های مکمل (G4 وG5 ) روزانه100میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مکمل تریپتوفان به‌صورت گاواژ داده شد. سطوح سوپراکسیددیسموتاز، مالون دی‌آلدهید و لاکتات دهیدروژناز سرم با استفاده از کیت و به‌روش الایزا اندازه‌گیری شد. داده‌ها به‌روش آزمون تی مستقل و MANOVA در سطح معنی‌داری P<0.05 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین دو گروه غذای نرمال و غذای پرچرب در هیچکدام از فاکتورهای مورد مطالعه تفاوت معنی‌دار وجود ندارد، همچنین اثر تعاملی تمرین و مکمل برای فاکتور وزن (441/0 = P)، وزن بافت مغز (78/0 = P)، نسبت وزن بافت مغز به وزن کل(47/0 = P)، MDA (13/0 = P)، SOD (55/0 = P) تفاوت معنی دار وجود ندارد اما برای فاکتور LDH (05/0 = P) تفاوت معنی دار مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: به‌نظر می‌رسد تمرین تناوبی هوازی با شدت بالا همراه با مصرف مکمل تریپتوفان تاثیر بر سیستم آنتی اکسیدانی و پراکسیداسیون لیپیدی در بافت مغز رت‌های سالمند ندارد.
پژوهشگران	الهه اکبری (نفر اول)، پروانه نظرعلی (نفر دوم)، رستم علی‌‎زاده (نفر سوم)، ابوالفضل شکیبایی (نفر چهارم)