عنوان	بررسی تاثیر روش های مصرف مایکوریزا جیبرلی ن بر صفات فیزیولوژیکی، بیوش یمیایی و عملکرد ماش تحت تنش خشکی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تنش خشکی، جیبرلین، ماش و مایکوریزا.
چکیده	امروزه با افزایش تولید کشاورزی به جهت رفع نیازمندیهای رو به رشد جمعیت در حال گسترش، نگرانی در مورد آینده تأمین غذا برای مردم مطرح گردیده است. در بین عوامل بازدارنده محیطی بر رشد و عملکرد گیاهان، خشکی مهمترین عامل کاهش تولید بخصوص در مناطق خشک و نیمه خشک بهشمار میرود. بهمنظور ارزیابی اثر مصرف مایکوریزا و جیبرلین و تنش خشکی بر روی عملکرد کمی و کیفی ماش ، آزمایشی بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار طی دو سال زراعی 1396-97 و 1397-98 در منطقه ملکشاهی از توابع استان ایالم انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه مقدار تنش خشکی )،30 60 و 90 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر( بهعنوان فاکتور اصلی و سه سطح جیبرلین شامل )شاهد یا عدم مصرف، بذرمال، محلولپاشی( و سه سطح مایکوریزا شامل )شاهد یا عدم مصرف، بذرمال و خاک کاربرد( بهصورت فاکتوریل بود. مقایسه میانگین اثر سه گانه تنش خشکی و هورمون جیبرلین و مایکوریزا نشان داد که در تیمار 30 میلیمتر تبخیر آب از تشت و محلولپاشی جیبرلین و عدم مصرف مایکوریزا بیش ترین عملکرد دانه بهمیزان 2255/4 کیلوگرم در هکتار بهدست آمد. بیش ترین و کمترین فعالیت پلی فنل اکسی داز در تیمارهای بذرمال جیبرلین اسید در واکنش به تنش 90 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر و عدم مصرف جیبرلیک اسید در واکنش به تنش 30 میلی متر تبخیر از تشت تبخیر با مقادیر 0/87 و 0/44 میکرومول آب مقطر بر گرم وزن تر حاصل شد. بیشترین و کمترین فعالیت آسکوربات پراکسیداز در تیمارهای بذرمال مایکوریزا در واکنش به تنش 90 میلی متر تبخیر از تشت تبخیر و عدم مصرف مایکوریزا و جیبرلین اسید در واکنش به تنش 30 میلیمتر تبخیر از تشت تبخیر با مقادیر 4/0 و 1/81 میکرومول آب مقطر بر گرم وزن تر حاصل شد که اختالف بین این از لحاظ آماری معنیدار بود.
پژوهشگران	عبداله حسینی (نفر اول)، محمد میرزایی حیدری (نفر دوم)، عباس ملکی (نفر سوم)، محمود رستمی نیا (نفر چهارم)، فرزاد بابایی (نفر پنجم)