عنوان	نظریه سرجنگلبان در خصوص اراضی ملی یا کشاورزی؛معیارها و مسؤلیت ها
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	مسؤولیت‌‌ مدنی اراضی ملی، اراضی کشاورزی، سرجنگلبان نظریه سرجنگلبان
چکیده	منابع طبیعی مانند زمین‌ها و کوه‌ها و دریاها، یکی از ثروت‌های خدادادی جوامع است که حفاظت و استفاده بهینه از آن، یکی از وظایف اصلی دولت‌ها است. یکی از مهم‌ترین منابع طبیعی، اراضی ملی است؛‌ این اراضی ممکن است جنگل یا مرتع یا کویر باشد. تشخیص اراضی ملی که متعلق به تمام مردم است از اراضی کشاورزی که متعلق به مالک خصوصی آن است از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. قانون، اختیار تشخیص ‌این دو نوع اراضی را بر اساس ضوابط و معیار‌های قانونی مشخصی به سرجنگلبانان داده است. از آنجا که احتمال اشتباه سرجنگلبان در ‌این تشخیص همیشه وجود دارد در صورت اعتراض ذی‌نفع، مراجع قانونی ویژه‌ای برای رسیدگی به اعتراض و ابطال نظریه سرجنگلبان در قانون پیش‌بینی شده است که ‌این مراجع در برخی موارد کمیسیونی خاص و در برخی موارد دیگر دادگاه حقوقی است. علاوه‌براین، مطابق اصول کلی حقوق مانند اصل جبران کلیه خسارات نامشروع و نیز بر اساس قاعده فقهی لاضرر باید گفت در صورتی که سرجنگلبان در تشخیص اراضی مرتکب تقصیر شده باشد، مالک زمین که از قبل ‌این تشخیص نادرست، دچار خسارت شده است می‌‌تواند مطابق قواعد عمومی مسؤولیت مدنی در دادگاه عمومی حقوقی به طرفیت سرجنگلبان طرح دعوی کند و خسارت وارده را مطالبه نماید.
پژوهشگران	مهرداد پاکزاد (نفر اول)، الیاس یاری (نفر دوم)، مهدی طالقان غفاری (نفر سوم)، ابوذر طالقان غفاری (نفر چهارم)