عنوان	بررسی تطبیقی مؤلفه خودبزرگ بینی در اختلال شخصیت خودشیفته از نگاه روانشناسی و آموزه های اسلامی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	اختالل شخصیت خودشیفته، خودبزرگ بینی، خودشیفتگی، روان شناسی، قرآن، حدیث
چکیده	چکیده درمطالعات روان شناختی، اختلال شخصیت خودشیفته یکی ازانواع اختلال های شخصیتی است که با ویژگی های متعدد-منحصر به خود یا مشترک با سایر اختلالات- شناخته می-شود. همچنان که در آخرین نسخه از راهنمای تشخیصی و آماری اختلالاهای روانی انجمن روانپزشکی آمریکا مورد توجه و تأکید قرار گرفته است تکبر و داشتن احساس خودبزرگبینانه از خود، مهمترین ویژگی شخصیت خودشیفته به شمار میآید. هدف این پژوهش تحلیل و تبیین این ویژگی و مؤلفه بوده و در آن سعی شده است تا به روش توصیفی-تحلیلی به تبیین چیستی آن از منظر آموزه های اسلامی و مبانی روان شناسی بپردازد. در این پژوهش ضمن بررسی عبارات قرآنی و روایی، عالوه بر مفهوم تکبر که بر احساس خودبزرگ بینانه از خود دلالت می کند و با مفهوم خودبزرگ-بینی در اختلال شخصیت خودشیفته قرابت معنایی دارد، مفاهیم »بَغْی، طَغْی، بَطَر، فَرَح، مَرَح، عتا، خُیَالء و حمیّت جاهلیت« نیز به دست آمد که در زیرمجموعه تکبر قرار گرفته و هرکدام بر جهتی از جهات ویژگی خودبزرگ بینی در اختلال شخصیت خودشیفته دلالت می کنند
پژوهشگران	محسن حسنوندی (نفر اول)، مهدی اکبرنژاد (نفر دوم)، سهراب مروتی (نفر سوم)، اسحاق رحیمیان بوگر (نفر چهارم)