عنوان	تخمین بهره وری با حل مسأله ی تورش همزمانی برای برخی صنایع منتخب ایران (1386-1380)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	بهره وری؛ تورش همزمانی؛ بخش صنعت؛ ایران
چکیده	چکیده در مطالعات تجربی مرتبط با اندازه گیری بهره­ وری معمولا ازالگوی سولو برای محاسبه ­ی بهره وری استفاده می­ شود. این الگوها که اکثراً به روش OLS برآورد می­ شوند، مسأله­ ی تورش همزمانی و تورش ناشی از انتخاب نهاده ­ها را نادیده می ­گیرند. این مسأله می ­تواند منجر به تورش دار شدن تخمین­ های مربوط به ضرایب عوامل تولید و در نتیجه تورش دار شدن تخمین­ های بهره ­وری گردد. در این مقاله ضمن بررسی روش شناسی مرتبط با اندازه گیری بهره ­وری و سپس انتخاب یک الگوی اقتصاد سنجی مناسب برای حل مسأله ­ی همزمانی بین اجزاء اخلال و نهاده ­های تولید، با به کارگیری داده­ های در سطح بنگاه، بهره وری کل عوامل تولید برای 10 کد ISIC2 در دوره­ ی 86-1380 برآورد گردید. نتایج نشان می­ دهد که متوسط نرخ رشد بهره­ وری برای 10 کد ISIC2 مورد بررسی برابر 79/1 درصد است. بیشترین نرخ رشد بهره ­وری در سال 1381 (62/9 درصد) و کمترین نرخ رشد بهره وری در سال 1382 (98/3- درصد) می ­باشد.
پژوهشگران	سعید مشیری (نفر اول)، ناصر خیابانی (نفر دوم)، عباس شاکری (نفر سوم)، باقر درویشی (نفر چهارم)