عنوان	بررسی روند بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی در طی برنامه های پنج ساله توسعه ایران
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	برنامه های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، بهره وری بخش کشاورزی و منابع طبیعی.
چکیده	بخش کشاورزی زیربنای مولد هر کشوری است. در بهره وری بخش کشاورزی، میزان سرمایه گذاری در این بخش از مهمترین شاخص های آماری در بررسی بهره وری در این بخش است. در مطالعه کنونی به بررسی برنامه های پنج ساله توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می پردازیم. بخش کشاورزی علیرغم توجهی که در هر پنج برنامه توسعه شده است نتوانسته است به اهداف خود دست یابد. در برنامه توسعه اول میزان اعتبارات عمرانی اختصاص یافته دولت به بخش کشاورزی 42 درصد رشد داشته در حالی که سرمایه گذاری خصوصی 72 -درصد بوده است. در برنامه دوم درسال 1373 ، نرخ رشد اقتصادی در این / در بخش کشاورزی دارای رشد 3 3/ 5درصد در سال به تصویب رسید؛ نرخ رشد تولید بدست آمده در طی برنامه دوم بطور متوسط 6 / دوره 1 درصد بود که از هدف برنامه کمتر است. در برنامه سوم در طول برنامه سوم توسعه اقتصادی)که از سال 1378 شروع شده است( بخش کشاورزی به نسبت برنامه های قبلی دارای رشد بهتری بوده است و این امر معلول گسترش صادرات غیرنفتی کشوراست. در برنامه چهارم، چنانچه ضریب خودکفایی غذایی در برنامه پنج ساله ) چهارم توسعه میزان 75 درصد در سال پایه سال 1383 به مقدار 55 درصد در سال آخر برنامه چهارم) 1388 تنزل یافته که نشان دهنده تشدید افزایش واردات مواد غذایی است. در برنامه پنجم تمرکز بر روی کشاورزی صورت نگرفته است و توجه به این بخش کم رنگ تر شده ست. بنابراین نتیجه گیری می شود در همه برنامه های توسعه فقط برنامه سوم در بخش کشاورزی موفق بوده است. در همه برنامههای توسعه بر افزایش سرمایهگذاری در بخش کشاورزی تأکید شده است، اما این افزایش مورد انتظار هرگز حادث نشده است، زیرا بخش توسعهای نداشته است و امکان جذب سرمایه در بخش با ادامه وضع موجود بسیار پایین بوده است.
پژوهشگران	یوسف تقی ملایی (نفر اول)، علی مهدوی (نفر دوم)