عنوان	شناسایی مؤلفه های مرجعیت علمی در آموزش عالی ایران با رویکرد
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	مؤلفه ها، مرجعیت علمی، آموزش عالی، نظریه برخاسته از داده ها.
چکیده	این پژوهش با هدف شناسایی مؤلفه های مرجعیت علمی در آموزش عالی ایران انجام شده است. روش: روش تحقیق به لحاظ هدف، کابردی و از نظر گردآوری داده ها، کیفی است که به طور خاص از راهبرد نظریۀ برخاسته از داده ها استفاده شده است. جامعۀ آماری شامل تمامی خبرگان و متخصصان حوزه منابع انسانی بود که با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی، تعداد 15 نفر انتخاب و مصاحبه های عمیق با آنها انجام و تا حد امکان موضوع اتکاپذیری پژوهش رعایت شد. یافته ها: نتایج نشان دهنده مناسب بودن مراحل پژوهش کیفی است. مطابق رویکرد سیستماتیک اشتروس و کوربین و پس از طی شدن مراحل کدگذاری باز، محوری و گزینشی، شش مؤلفۀ اصلی شامل عوامل انگیزاننده، عوامل اقتضایی، عوامل راهبردی، عوامل ساختاری، پیامدها و پدیده محوری، شناسایی و در مراحل نهایی، مؤلفه های شناسایی شده به همراه مشخصه های آنها در قالب مدل سیستماتیک اشتروس ارائه شد. نتیجه گیری: مرجعیت عملی به عنوان پدیده محوری شامل اخلاق گرایی، سلامت روحی و روانی، مهارت، نگرش، انگیزش درونی و خلاقیت فردی است و برای ایجاد آن بایستی عوامل علّی اثرگذار(عوامل انگیزاننده) بر مرجعیت علمی شامل نظام انگیزش و پاداش، شایسته سالاری و فضای آزاد اندیشی را مورد توجه قرار داد.
پژوهشگران	محمد تابان (نفر اول)، سید جوادین (نفر دوم)، پوراشرف (نفر سوم)، یاسینی (نفر چهارم)، صید مهدی ویسه (نفر پنجم)