عنوان	گیاگان و وضعیت پراکنش علف‌های هرز در مزارع گندم، گوجه فرنگی، چغندرقند، پیاز و نخود در شهرستان مشهد
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	فلور، باریک برگ‌ها، پهن برگ‌ها، علف هرز، گیاه زراعی
چکیده	دستیابی به اطلاعات دقیق و علمی در مورد وضعیت پراکنش علف‌های‌هرز در مزارع باعث بهبود تصمیمات مدیریتی در رابطه با کاهش مشکلات ناشی از حضور گیاهان هرز می‌شود. ویژگی‌های فلور علف‌های ‌هرز مزارع گندم، گوجه فرنگی، چغندرقند، پیاز و نخود در شهرستان مشهد به روش نمونه‌گیری تصادفی در سال 1386 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد مورد بررسی قرار گرفت. حدود 19 گونه علف هرز بارز در 5 مزرعه مورد بررسی از ابتدا تا میانه فصل رشد مشاهده شد که شامل: قیاق، دم روباهی سبز، سوروف، کنگر شیردار، پیچک صحرایی، توق، خرفه، کیسه کشیش، شیرتیغی، خاکشیر تلخ، تاج‌ریزی سیاه، سیزاب ایرانی، تاج خروس خوابیده، تاج خروس ریشه قرمز، سلمه‌تره، شاه‌تره، قیچ، علف هفت بند و خردل وحشی بودند. در طول تحقیق 5 نمونه‌گیری انجام شد که 3 نمونه‌گیری در ابتدای فصل رشد و 7 روز پس از سبز شدن گیاه زراعی با فواصل 7 روز و 2 نمونه‌گیری در میانه فصل و 60 روز پس از سبز شدن گیاه زراعی با فواصل 7 روز یکبار بودند. پیچک صحرایی با 51/8 درصد فراوانی نسبی از میانگین 5 نمونه‌گیری بیشترین فراوانی را در بین 10 گونه علف هرز غالب این مزارع به خود اختصاص داد. هفت بند با 79/7 درصد فراوانی نسبی در مقام دوم و تاج خروس ریشه قرمز، تاج خروس خوابیده، تاج ریزی سیاه، سلمه‌تره، سوروف و شاه‌تره با 98/6 درصد فراوانی نسبی در رتبه‌های بعدی فراوانی قرار داشتند. از بین 8 گونه علف هرز با بیشترین فراوانی تنها یک گونه باریک برگ و بقیه پهن برگ بودند. همچنین در بین این 8 گونه علف هرز تنها پیچک صحرایی چندساله و مابقی یکساله بودند. دو گونه علف هرز توق و کنگر شیردار در مزرعه گندم از تراکم بالایی برخوردار بودند. علف‌های هرز در مزرعه گوجه فرنگی نسبت به دیگر مزارع مورد بازدید تراکم پائینی داشتند. در مزرعه پیاز علف‌های هرز در مجموع تراکم مزرعه چغندرقند را نداشتند، ولی علف‌های هرزی چون سلمه‌تره، علف هفت بند و شاه‌تره تراکم بالایی داشتند. به طور کلی تراکم گیاهان هرز در مزرعه چغندرقند بیش از سایر گیاهان زراعی مورد پایش بود.
پژوهشگران	وحید سرابی (نفر اول)، احسان اله زیدعلی (نفر دوم)