عنوان	تأثیرپذیری ابن حسام خوسفی در قصیده و غزل،از شاعران سبک خراسانی و عراقی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ابن حسام خوسفی، شاعران سبک خراسانی و عراقی، تأثیرپذیری، زمینههای تأثیر پذیری
چکیده	یکی از زمینههای مهم شناخت سبک هر شاعر بررسی تأثیرپذیری او از شاعران متقدم است. در تاریخ ادبیات ایران هر چه از آغاز شکلگیری ادب فارسی میگذرد تأثیرپذیری شاعران از سبک گویندگان پیشین بیشتر هویدا میشود. این امر در شعر قرن نهم با توجه به بازماندن شعر فارسی از نوآوری و نوزایی و رکود نسبی حاکم بر بازار ادبیات و در نتیجه توجه بیش از پیش شاعران به طرز سخن پیشینیان، بسیار چشمگیر و گسترده میشود. ابن حسام خوسفی)م: (875شاعر برجسته و شیعهمذهب قرن نهم، از جمله شاعرانی است که در سبک سخن خویش به ویژه در قالب قصیده و غزل به استقبال و اقتفای شاعران سبک خراسانی و سبک عراقی رفته است و بخش بزرگی از خلاقیت هنری وی از رهگذر این امر مجال بروز یافته است. بررسی میزان و شیوه تأثیرپذیری شاعر از اسلوب سخن شاعران متقدم موضوع پژوهش حاضر است. این پژوهش نشان میدهد که یکی از دلمشغولیهای اصلی ابنحسام در سبک شاعری خویش، تأمل و تعمق پیوسته در دواوین شاعران برجسته پیشین چون رودکی، فردوسی، ناصر خسرو، مسعود سعد، خیام، سنایی، انوری، ظهیر فاریابی، خاقانی، نظامی، عطار، کمالالدین اسماعیل، مولوی، فخرالدین عراقی، سعدی، حسن کاشی، خواجو، سلمان،حافظ و کاتبی نیشابوری بوده است و اثرپذیری وی بیشتر در زمینه وزن و قافیه و ردیف،مضمون و گاه درج اشعار آنان در ضمن شعر خویش است. نتایج این تحقیق مربوط به قصائد غزلیات ابن حسام است و مثنوی خاوران نامه او منظور نشده است.
پژوهشگران	رحمان ذبیحی (Rahman Zabihi) (نفر اول)، الیاس نورایی (نفر دوم)، یونس جلوداری (نفر سوم)