عنوان	نسبت سرمایه اجتماعی و قانون‌پذیری در آراء سه نسل از جامعه‌شناسان
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	سرمایه‌ی اجتماعی؛ قانون‌پذیری؛ الزام ساختاری؛ کنشگر؛ نوع‌شناسی وفاق
چکیده	هم سرمایه­ی اجتماعی و هم قانون­پذیری، هر دو پدیده­هایی جامعه­زاد و جامعه­زی هستند؛ از این­رو، با توجه به چنین خاستگاه مشترکی، می­توان نسبتی بین آنها قائل شد. مقاله­ی حاضر به تحلیل نظری رابطه­ی این دو مفهوم در آراء سه نسل از جامعه­شناسان پرداخته است. بر اساس یک رویکرد تطبیقی، در آراء جامعه­شناسان موردنظر، این نتیجه، حاصل گردیده که، مکانیسم شکل­گیری سرمایه­ی اجتماعی و فرآیند نهادینه شدن قانون­پذیری در ایده­ی نسل اول، خصلتی، نظم­گرایانه و ساختاری داشته در نسل دوم، رد پای کنش­گر در کنار الزام ساختاری و در نسل سوم علاوه بر این دو عامل (ساختار و کنش)، عنصر تضاد نیز دیده می­شود. به سخن دیگر، هر قدر از نسل اول جامعه­شناسان به نسل­های بعدی می­رسیم، هم چند سبب­بینی و هم واقع­گرایی در خصوص مفاهیم فوق و نسبت آنها با هم در آرای آنان به چشم می­خورد.
پژوهشگران	یارمحمد قاسمی (نفر اول)، مریم رضایی (نفر دوم)