عنوان	بررسی اثر تراکم کاشت و آبیاری تکمیلی بر کمیت و کیفیت عملکرد علوفه دو رقم گلرنگ
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	گلرنگ، کربوهیدرات، پروتئین، دیم
چکیده	به لحاظ داشتن مقاومت نسبی به تنش های محیطی بخصوص (Carthamus tinctorius L.) گلرنگ خشکی، یک گیاه مناسب در شرایط دیم محسوب م یگردد. این تحقیق جهت بررسی اثر تراکم کاشت و آبیاری تکمیلی بر خصوصیات کمی و کیفی عملکرد علوفه دو رقم گلرنگ در مزرع هی دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام اجرا شد. آزمایش در قالب طرح اسپلیت پلات فاکتوریل بوده و تیمارها شامل، عامل اصلی 50 ،40 ،30 ، آبیاری در دو سطح (آبیاری تکمیلی و دیم) و عام لهای فرعی شامل، تراکم در پنج سطح ( 20 و 60 کیلوگرم در هکتار) و دو رقم (گلدشت و فرامان) با سه تکرار اجرا گردید. بیشترین میزان کربوهیدرات 68 درصد و کمترین آن در / کل در تیمار اثر متقابل تراکم 50 کیلوگرم در هکتار و رقم گلدشت به میزان 32 65 درصد، مشاهده شد. بیشترین مقدار کربوهیدرات / تراکم 30 کیلوگرم در هکتار و رقم فرامان به میزان 17 غیر فیبری مربوط به رقم گلدشت تحت شرایط آبیاری تکمیلی بود. بیشترین میزان پروتئین اندام های هوایی رقم فرامان × 19 درصد) و همچنین در تیمار اثر متقابل تراکم 40 کیلوگرم در هکتار / در شرایط دیم ( 35 19/98 درصد) بدست آمد. عملکرد علوف هی تر تحت تاثیر هر سه نوع اثر متقابل دوگانه، قرار گرفت. در ) مجموع، رقم گلدشت با تراکم بالا در شرایط آبیاری تکمیلی از لحاظ کربوهیدرات و رقم فرامان در شرایط دیم و تراکم پایین از نظر پروتئین، برتر بود. رقم فرامان در شرایط آبیاری تکمیلی و رقم گلدشت در تراکم بالا از لحاظ عملکرد برتری داشتند و ه مچنین همراه با افزایش تراکم در شرایط آبیاری تکمیلی عملکرد علوف هی تر افزایش یافت. در نهایت، به نظر م یرسد که در اکثر صفات ذکر شده آبیاری تکمیلی در تراک مهای بالا سبب بروز نتایج بهتری شد.
پژوهشگران	مریم دلفانی (نفر اول)، علی حاتمی (نفر دوم)، سید سعید پورداد (نفر سوم)، زهرا طهماسبی (نفر چهارم)، فرشید فتاح نیا (نفر پنجم)، محمدرضا جهانسوز (نفر ششم به بعد)