عنوان	ارزیابی توسعه ی کارست با استفاده از ویژگی های هیدروژئوشیمیایی چشمه های کارستی در آبخوانهای شاهو و اسلام آباد استان کرمانشاه
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	توسعه کارست، هیدروژئوشیمیایی، چشمه‌ی کارستی، آبخوانهای شاهو و اسلام آباد
چکیده	بررسی خصوصیات هیدروژئوشیمیایی چشمه ها در لندفرم های کارستی زاگرس می تواند راهنمای مناسبی برای تعیین میزان تکامل و توسعه‌ی کارست و مدیریت منابع آب این مناطق باشد. هدف این پژوهش مقایسه‌ی توسعه یافتگی کارست به کمک ویژگی‌های هیدروژئوشیمیایی چشمه‌های کارستی توده‌ی شاهو در زاگرس رورانده و آبخوان اسلام آباد در محدوده‌ی زاگرس چین خورده است. ابتدا با استفاده از نقشه‌های توپوگرافی، زمین شناسی، ژئومورفولوژی و مطالعات میدانی لندفرم‌های کارستی مناطق مورد مطالعه شناسایی شد. سپس 17 نمونه آب از چشمه های دائمی منطقه در فصل تر (اردیبهشت ماه 96) برداشت و در آزمایشگاه شیمی دانشگاه رازی تجزیه گردید. وضعیت هیدروژئوشیمیایی چشمه های فوق با استفاده از روش تحلیل مولفه های اصلی مورد بررسی قرار گرفت. به منظور شناسایی فرآیندهای ژئوشیمیایی حاکم بر آبخوان ها، نمودارهای ترکیبی، نسبت‌های یونی و اندیس های اشباع کلسیت، دولومیت و ژیپس نمونه ها مورد ارزیابی قرار گرفت و جهت صحت سنجی داده ها از نمودار MRDS نیز استفاده شد. نتایج حاصل نشان داد که سیستم کارستی آبخوان شاهو نسبت به آبخوان اسلام آباد توسعه یافته تر است. رخساره‌ی کلسیتی، نسبت بالای Ca2+ به Mg2+ و پایین بودن شاخص اشباع دولومیت در شاهو بیانگر خلوص بالای آهک است. در مقابل، پایین بودن نسبت Ca2+ به Mg2+ در آبخوان اسلام آباد و بالا بودن شاخص اشباع دولومیت، مبین دولومیتی بودن کارست در این محدوده است. پایین بودن نسبت دبی حداکثر به حداقل نیز در چشمه های محدوده‌ی اسلام آباد نشان دهنده‌ی وجود جریان انتشاری درآبخوانهای این محدوده و عدم توسعه‌ی کامل کارست است.
پژوهشگران	امجد ملکی (نفر اول)، سارا محمدی (نفر دوم)، حاجی کریمی (نفر سوم)، علی اکبر زینتی زاده (نفر چهارم)