عنوان	مقایسه کارایی منعقدکننده طبیعی کیتوزان با پلی آلومینیم کلراید در حذف کدورت از آب
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	کیتوزان، پلی آلومینیم کلراید، کدورت، انعقاد شیمیایی و تصفیه آب
چکیده	مقدمه: توسعه بهداشت و حفاظت از محیط زیست ، همواره به تامین آب سالم وابسته است. کدورت آب، ناشی از وجود ذرات معلق و کلوئیدی موجود در آن می باشد. هدف از این پژوهش، مقایسه کارایی کیتوزان با پلی آلومینیم کلراید در حذف کدورت از آب می باشد. کیتوزان، زیست پلی مری کاتیونی با وزن مولکولی بالاست که از پوسته سخت پوستان دریایی نظیر میگو و خرچنگ، تهیه می گردد. مواد و روش ها: این پژوهش ، در مقیاس آزمایشگاهی ، در کدورت های بالا، متوسط و پایین انجام گردید . مرحله اول آزمایش ها، به منظور تعیین غلظت بهینه منعقدکننده های کیتوزان و پلی آلومینیم کلراید و راندمان حذف آب انجام گردید. pH بهینه و بررسی تاثیر منعقدکنندهها بر روی pH کدورت و مرحله دوم آزمایش ها، به منظور تعیین ، 50 و 10 نفلومتری، غلظت بهینه کیتوزان ، به ترتیب 10 ،500 ، یافته های پژوهش : در کدورت های 1000 7 و 8 می باشد. در حالی که غلظت بهینه پلی /5 ،8 ، نیز به ترتیب 8 pH 1/5 و 1 میلی گرم بر لیتر و مقادیر بهینه ، 6/5 نیز به pH 15 و 12 میلیگرم بر لیت ر، و مقادیر بهینه ،18 ، آلومینیم کلراید، در کدورت های مورد نظر، به ترتیب 28 7 می باشد. / 7 و 5 ،7/5 ، ترتیب 8 بحث و نتیجه گیری: مقایسه نتایج آزمایش ها، نشان می دهد که فقط در کدورت 10 نفلومتری، کارایی پلی آلومینیم کلراید، بهتر از کیتوزان است . در سایر کدورت ها، کیتوزان کارایی بهتری از خود نشان می ده د. در مقادیر مختلف کدورت ، غلظت بهینه کیتوزان ، نسبت به پلی آلومینیم کلراید ، تا اندازه قابل ملاحظهای کمتر است. کاهش مقدار مصرف ماده منعقدکننده ، منجر به کاهش هزینه های تصفیه آب می گردد. این موضوع، یکی از برتری های بیو پلی مر آلی کیتوزان، بر منعقدکننده معدنی پلی آلومینیم کلراید در تصفیه آب ، از جنبه اقتصادی، می باشد. کیتوزان، بر خلاف پلی آب دارد.
پژوهشگران	روح الله یوسفی (نفر اول)، هادی معاضد (نفر دوم)، حاجی کریمی (نفر سوم)، حشمت الله نورمرادی (نفر چهارم)، فریدون رادمنش (نفر پنجم)