|
عنوان
|
ﺣﻀﺎﻧت ﮐﻮدﮐﺎن از ﻣﻨﻈﺮ ﻓﻘﻪ اﻣﺎﻣﯿﻪ و ﻗﺎﻧﻮن مدنی
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپشده در مجلات علمی
|
|
کلیدواژهها
|
پدر؛ مادر؛ کودک؛ حضانت؛ سرپرستی
|
|
چکیده
|
از سرپرستی کودکان و نظارت بر تربیت آنان تا رسیدن به زمان بلوغ با عنوان حضانت در فقه امامیه یاد میشود. در پژوهش حاضر که به صورت توصیفی تحلیلی انجام پذیرفته، با نقد و بررسی دیدگاههای مختلف فقها چنین به دست آمده که حضانت کودک، به ترتیب اولویت بر والدین واجب کفایی است و ذکر سن و زمان خاص در برخی از روایات، ناظر به انحصار سرپرستی کودک به یکی از والدین و الزام او نیست، به گونهای که امکان جابجایی حضانت در صورت توافق والدین و شایستگی آنها یا در شرایط عسر و حرج نباشد؛ بلکه تنها بیانگر اولویت در پذیرش این واجب است. افزون بر این، اولویت مادر برای سرپرستی کودک، پسر باشد یا دختر، تا سن هفت سالگی است.
|
|
پژوهشگران
|
طاهر علی محمدی (نفر اول)، الهه خاکساری (نفر دوم)
|