عنوان	تأثیر هشت هفته تمرین پیلاتس و یوگا بر شاخصهای تبادل گازهای تنفسی زنان جوان در لحظه آستانه بی هوازی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	یوگا، پیلاتس، آستانه بی هوازی، شاخصهای تنفسی، نسبت VE/VCO
چکیده	چکیده زمینه و هدف: امروزه ورزش پیلاتس و یوگا از محبوبیت خاصی بین اقشار مختلف جامعه برخوردار است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر هشت هفته تمرین پیلاتس و یوگا بر شاخصهای تبادل گازهای تنفسی زنان جوان در لحظه آستانه بی هوازی بود. روشها: در این مطالعه نیمه تجربی 36زن داوطلبانه در سه گروه 12نفره کنترل، پیلاتس و یوگا تقسیم شدند. حداکثر اکسیژن مصرفی، آستانه بی هوازی و ویژگی های آنتروپومتریکی آزمودنی ها قبل و بعد از هشت هفته اندازهگیری شد. پس از جلسه آزمون بیشینه، آزمودنیهای گروه های پیلاتس و یوگا به مدت 8هفته و هفته ای سه جلسه تمرین ورزشی مربوطه را انجام دادند. طول هر جلسه 75دقیقه بود که شدت فعالیت به تدریج تا هفته هشتم به 70الی 85درصد حداکثر ضربان قلب رسید. گروه کنترل طی دوره تمرین فعالیت ورزشی نداشتند. شاخصهای تنفسی مورد نظر با استفاده از دستگاه تجزیه و تحلیل گازهای تنفسی و آزمون بروس روی تردمیل قبل و بعد از هشت هفته اندازه گیری شد. از آزمون آنوای یک راهه مستقل و تی-وابسته برای تحلیل آماری داده ها استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که با وجود تغییر شاخصهای تنفسی فقط تغییرات اکسیژن مصرفی در لحظه رسیدن به آستانه بی هوازی بین سه گروه و نیز تغییرات قبل و بعد از هشت هفته RERدر گروه یوگا معنی دار بود ( ،)P<0/05در حالی که تغییرات ،EQO2 ،VE ،VT PETCO2 ،PETO2 ،EQCO2و VE/VCO2نه در سطح بین گروهی و نه درون گروهی معنی دار نبود (.)P>0/05 نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که 8هفته فعالیت یوگا و پیلاتس باعث ایجاد تغییرات مثبت ولی غیرمعنیداری در برخی شاخصهای سیستم قلبی تنفسی در زنان میشود به طوری که میزان اکسیژن مصرفی، حجم جاری و تهویه دقیقه ای در لحظه رسیدن به آستانه بیهوازی افزایش می یابند و میزان این تأثیر در یوگا نسبت به پیلاتس بیشتر است؛ در حالی که شاخصهای مربوط به کارآیی سیستم تنفسی برای تامین نیازهای زمان فعالیت بعد از تمرینات منظم پیلاتس بیشتر تحت تأثیر قرار می گیرند
پژوهشگران	سهیلا لامعی رامندی (نفر اول)، پروانه نظرعلی (نفر دوم)، رستم علی‌‎زاده (نفر سوم)