عنوان	تأثیر باکتری آمونیفیلوس اگزالاتیکوس DIMبر کاهش خطر هیپراگزالاریا ناشی از اگزالات آمونیوم در رت نژاد ویستار
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	آمونیفیلوس، اگزالات، سنگ کلیه، رت
چکیده	چکیده مقدمه: بیماری سنگ کلیه یک مشکل جهانی است و ابتلاء به آن در سال های اخیر به طور قابل توجهی افزایش یافته است. هیپراگزالاریا یکی از مهم ترین فاکتورهای تشکیل سنگ های اگزالات کلسیمی است که توسط سطح بالای اگزالات در ادرار مشخص می گردد. حدود 80درصد سنگ های کلیوی اگزالاتی هستند، یکی از راه های دفع این ماده از بدن انسان تجزیه توسط میکروارگانیسم های دستگاه گوارش، همانند اگزالوباکتر فورمیژنز، لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتر می باشد. هنوز سویه کارآمدی که دارای همه ویژگی های یک پروبیوتیک ایدهال جهت تجزیه اگزالات در بدن موجود زنده باشد یافت نشده است. در این پژوهش برای نخستین بار تاثیر باکتری اگزالوتروف اختصاصی آمونیفیلوس اگزالاتیکوس DIMبر کاهش خطر هیپراگزالاریا بررسی شده است. مواد و روش ها: جهت القای هیپراگزالاریا، اگزالات آمونیوم 3درصد به رژیم غذایی رت ها افزوده شد. 12سر رت نر از نژاد ویستار به طور تصادفی انتخاب و به سه گروه مساوی تقسیم شدند. رت های گروه شاهد که در طول مدت پژوهش رژیم غذایی معمول دریافت کردند. گروه کنترل منفی که به رژیم غذایی آن ها اگزالات آمونیوم افزوده شد و گروه کنترل مثبت که علاوه بر اگزالات آمونیوم باکتری آمونیفیلوس اگزالاتیکوس DIMرا به میزان 2×109CFUدریافت کردند. جهت اندازه گیری فاکتورهای بیوشیمیایی ادرار در روزهای( ،15 ،10 ،5 ،0 ،-5و )20رت ها به قفس های متابولیک انتقال و نمونه ادراری 24ساعته آن ها جمع آوری شد. حجم و اسیدیته ادرار محاسبه و سپس میزان اگزالات ادرار با کیت محاسبه شد. نتایج با آزمون آماری مقایسه چندتایی Post hocتحلیل شدند. یافته های پژوهش: آنالیز بیوشیمیایی نمونه ادراری بیانگر کاهش معنی دار میزان ترشح اگزالات ادراری در گروه کنترل مثبت در مراحل 5 ،3و 6نمونه گیری بود، هم چنین هیچ نوع علائم بالینی در رت های مورد مطالعه مشاهده نشد. بحث و نتیجه گیری: با توجه به تاثیر مثبت باکتری آمونیفیلوس اگزالاتیکوس DIMدر کاهش میزان اگزالات ادراری و کاهش خطر هیپراگزالاریا، این باکتری کاندید خوبی برای جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه اگزالات کلسیم به شمار می رود و امید است در صورت مثبت بودن بررسی های آسیب شناسی، بتوان از این باکتری جهت کاهش خطر ابتلاء به این بیماری در انسان استفاده کرد
پژوهشگران	اقدس محسنی ماسوله (نفر اول)، آرمان رستم زاد (نفر دوم)، محمود نارکی (نفر سوم)، گیتی امتیازی (نفر چهارم)، نورخدا صادقی فرد (نفر پنجم)