عنوان	نقش تمرین هوازی در بیان پروتئین فاکتور مشتق از سلول استرومال آلفا و مرگ آپوپتوزی سلول‌های قلبی پس از انفارکتوس تجربی میوکارد
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تمرین هوازی,فاکتور مشتق از سلول استرومال آلفا,مرگ آپوپتوزی
چکیده	زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تمرین هوازی در بیان پروتئین SDF-1/CXCR4 و آپوپتوز سلول‌های قلبی به دنبال انفارکتوس تجربی میوکارد در موش‌های صحرایی نر بود. روش تحقیق: 26 سر موش صحرایی نر (وزن 5 ± 235) به 4 گروه سالم (شم)، کنترل، تمرین هوازی و پایه تقسیم شدند. جهت القاء انفارکتوس میوکارد از تزریق زیرجلدی ایزوپرنالین (mg/kg 150) در دو روز متوالی با فاصله 24 ساعت استفاده شد. گروه تمرین هوازی، 48 ساعت پس از القاء انفارکتوس میوکارد برنامه‌ی تمرینی را شروع کردند. برنامه تمرین شامل 4 هفته، 5 جلسه در هفته دویدن بر روی تردمیل با سرعت 16-10 متر در دقیقه و مدت 50-10 دقیقه با شیب 5 درجه بود. جهت بررسی بیان پروتئین و آپوپتوز به ترتیب از رنگ‌آمیزی ایمونوهیستوشیمی (IHC) و رنگ‌آمیزی تانل استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه در سطح 05/0>P تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که تزریق زیرجلدی ایزوپرنالین باعث القاء آپوپتوز و افزایش بیان پروتئین فاکتور مشتق از سلول استرومال آلفا و گیرنده‌ی آن در بافت قلب رت‌های انفارکتوسی گردید. همچنین، نتایج نشان داد که بین گروه تمرین هوازی و گروه کنترل تفاوت معنی‌داری (001/0P<) از نظر تعداد سلول‌های آپوپتوزی وجود داشت، اما از نظر میزان تظاهر پروتئین SDF-1/CXCR4 بین دو گروه فوق تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نگردید. نتیجه‌گیری: به طور کلی نتایج تحقیق نشان داد که انجام تمرین هوازی بعد از انفارکتوس میوکارد می‌تواند باعث کاهش مرگ آپوپتوزی سلول‌های قلبی گردد، اما تأثیر معنی‌داری بر تظاهر پروتئین مسیرهای سیگنالینگ مؤثر در رگ‌زایی مانند SDF-1/CXCR4 ندارد.
پژوهشگران	هادی عبدی (نفر اول)، نبی شمسایی (نفر دوم)، محمد جعفری (نفر سوم)