عنوان	بررسی میزان آلودگی به انگل لینگواتولا سراتا در سگ‌های ولگرد و گله در شهر ایلام
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	لینگوتولا سراتا، سگ، زئونز، ایلام
چکیده	لینگواتولوز (آلودگی به لینگواتولا سراتا) یک بیماری زئونز است که انسان و علفخواران نظیر گاو، گوسفند، بز، شتر و اسب به عنوان میزبان واسط و گشتخواران به‌ویژه سگ و سگ‌سانان میزبان نهایی آن در طبیعت می‌باشند. لینگواتولا سراتا یا کرم زبانی متعلق به شاخه پنتاستومیدا از شاخه بندپایان است. این انگل در انسان و سایر میزبان‌های واسط باعث ایجاد عوارض نسبتا شدیدی می‌شود. لذا کسب اطلاعات مناسب از مخازن این عفونت می‌تواند در کنترل و ریشه‌کنی آن نقش مهمی داشته باشد. مواد و روش‌ها: این بررسی در بازه‌ی زمانی فروردین تا آبان 1388، با نمونه‌گیری تصادفی از سگ‌های ولگرد و گله‌ی یافت‌شده در اطراف کشتارگاه صنعتی شهر ایلام بر روی تعداد 32 قلاده سگ انجام شد. سگ‌ها را با استفاده از دوز بالای مواد بی‌هوش‌کننده، آسان‌کشی نمودیم، سپس لاشه‌ی حیوانات معدوم‌شده، به بخش انگل‌شناسی کلینیک آموزشکده دامپزشکی دانشگاه ایلام منتقل گردید. پس از مشخص کردن سن سگ‌ها، اقدام به جداسازی سر و ایجاد برش در امتداد خط طولی سرهای جداشده نموده، سپس حفرات و بوقک‌های بینی به منظور یافتن انگل لینگواتولاسرتا جستجو گردید و انگل‌های جدا شده در آزمایشگاه به‌وسیه‌ی میکروسکوپ نوری شناسایی و تعداد و اندازه‌شان به تفکیک جنس انگل (نر یا ماده) ثبت شد. یافته‌های پژوهش: از مجموع 32 قلاده سگ، 13 قلاده آلوده به انگل بالغ لینوگواتولاسراتا بودند که به‌طور متوسط هر قلاده دارای هشت کرم بالغ بود. به‌طور کلی از مجموع 32 قلاده مورد بررسی، 103 کرم بالغ جدا شد. از این تعداد 58 درصد کرم ماده و 42 درصد کرم نر بودند. از تعداد 13 قلاده سگ آلوده، هشت قلاده ولگرد و پنج قلاده سگ‌های گله بودند. بحث و نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که آلودگی به انگل لینگواتولاسراتا در سگ‌های ولگرد و گله در شهر ایلام شایع می‌باشد. با توجه به زئونز بودن این بیماری، اتخاذ تدابیر لازم جهت تشخیص، درمان، کنترل و پیشگیری از لینگواتولوز در گوشتخواران ضروری است.
پژوهشگران	علی محمد بهرامی (نفر اول)، شهناز یوسفی‌زاده (نفر دوم)، علی کرمانجانی (نفر سوم)