عنوان	مطالعه‌ی پدیده آنومی دینی در بین دانشجویان دانشگاههای ایلام (ارائه‌ی یک نظریه‌ی مبنایی)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	دانشجویان؛ نظریه برپایه؛ آنومی دینی؛ دین‌داری خودمرجع؛ ناحتمیّت دین.
چکیده	دین،‌ یکی از کهن‌ترین نهادهای بشری است که از طریق مشروعیت‌بخشی به هنجارهایش، انسجام آفرین است، اما دگرگونی‌های اجتماعی ممکن است موجب کاهش مشروعیت هنجارهای دینی در بین آحاد جامعه و استقرار هنجارهای جدید و خویش‌آفرین گردند، که به پدیده‌ای به نام آنومی دینی منجر خواهد شد. در این مقاله، به منظور مطالعه‌ی وضعیت آنومی دینی در بین دانشجویان دانشگاه‌های ایلام، با مرور مطالعات پیشین و تدوین چارچوب مفهومی در چارچوب پارادایم کیفی ، سنت تفسیری و نظریه‌ی مبنایی، و با بهره‌گیری از ابزار مصاحبه‌ی نیمه‌ساختمند، داده‌های تحقیق جمع‌آوری گردید. نتایج یافته‌های به دست آمده، بیانگر وجود پدیده‌ی آنومی دینی، در بین گروهی از دانشجویان می‌باشد که شامل مراحل دین عادی، ورود به دانشگاه، تحولات زیست دانشجویی، تردید در هنجارهای دینی، بحران مشروعیت هنجارها و استقرار نظام هنجاری جدید می‌باشد. دانشجویان به منظور رهایی از تعارضات ناشی از آنومی دینی، اقدام به ایجاد گونه‌هایی از دین‌داری خودمرجع و خنثی‌سازی اثرات آن می‌نمایند. مقوله‌ کانونی این مطالعه، ناحتمیّت دین است. همچنین در این مطالعه، مدل پارادایمیک اخذ شده از داده‌ها در چارچوب نظریه‌ی مبنایی در قالب، شرایط علّی، زمینه‌ای، مداخله‌ای‌، راهبردی و پیامدی ، ترسیم، توصیف و تشریح شده است.
پژوهشگران	مقصود فراستخواه (نفر اول)، جبار رحمانی (نفر دوم)، بهروز سپیدنامه (نفر سوم)