عنوان	گفتمان علم و دین در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	سند چشم‌انداز؛ سند تحول بنیادین؛ گفتمان دینی؛ گفتمان علمی.
چکیده	سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، یکی از اسناد معتبر برای ترسیم فرایند جامعه‌پذیری دانش-آموزان است. لذا انتظار می‌رود بدون تقلیل‌گرایی، به دو بعد علم و دین توجه نماید. بر این اساس سوال اصلی تحقیق آن است که موضع گفتمانی سند مذکور در مواجهه با علم و دین چیست؟ مطالعه‌ی حاضر از نوع اسنادی و تحلیل متن و مبتنی بر روش تحلیل گفتمان، تحلیل ارزشیابی و تحلیل محتوا کیفی است. روایی تحقیق از طریق اصلاح و تعدیل مقوله‌ها بر اساس نظر متخصصان و تفسیر داده‌ها بر اساس استنباط محقق و هم‌خوانی یافته‌های به‌دست‌آمده با نظریات اندیشمندان جامعه‌شناسی علم انجام شده است. سند تحول بنیادین در معرفی آرمان‌ها، اهداف، برنامه‌ها و راهکارهای ترویج علم بر خلاف زبان علم از واژگان نشان‌دار و استعاره‌های ارزشی استفاده نموده است و این امر سبب شده تا گفتمان علمی به گفتمان دینی مبدل شود. سند تحول بنیادین، فرایند علم‌آموزی را مبتنی بر شیوه‌های قدیم تولید دانش و مدل کمبود(مدل تقصانی) می‌داند و به شیوه‌های جدید تولید دانش(نظریه‌ی گیبونز ) و شبکه‌سازی التفات چندانی نکرده است. دال خالی سند تحول بنیادین، «الگوی فرهنگ‌پذیری» و «دانش ضمنی» است.
پژوهشگران	بهروز سپیدنامه (نفر اول)، مقصود فراستخواه (نفر دوم)، جبار رحمانی (نفر سوم)