عنوان	بررسی تأثیر آموزش گروهی حل مسأله بر برخی ویژگی‌های روان شناختی نوجوانان اقدام کننده به خودکشی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	اقدام به خودکشی,حل مسئله,نوجوانان,شناخت درمانی
چکیده	میزان بالای خودکشی و اقدام به آن در میان نوجوانان ضرورت وجود اقدامات درمانی را برای آنان آشکار می‌سازد. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر آموزش گروهی مهارت حل مسأله بر برخی ویژگی‌های روانشناختی(افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای) نوجوانان اقدام‌کننده به خودکشی انجام گرفته است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تأثیر روش مهارت حل مسأله به عنوان متغیر مستقل بر افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای با استفاده از گروه آزمایش و شاهد مورد مطالعه قرار گرفت. مطالعه شوندگان26 نفر بودند که به صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و شاهد تقسیم شدند؛ به آزمودنی‌های گروه آزمایش روش حل قدم به قدم مسأله به مدت 12 جلسه آموزش داده شد. متغیرها در شرایط پیش و پس آزمون با مقیاس افسردگی بک، آزمون ناامیدی بک و پرسشنامه مهارت های مقابله‌ای بلینگز و موس اندازه‌گیری شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری t مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش: یافته‌ها نشان داد که بین دو گروه آزمایش و شاهد در شرایط پیش از درمان تفاوت معنی‌داری در متغیرهای وابسته پژوهش وجود نداشت اما پس از اجرای روش درمانی تفاوت معنی‌داری در متغیرهای افسردگی، ناامیدی و مهارت های مقابله‌ای دیده شد.(01/0>P) بحث و نتیجه‌گیری: آموزش مهارت های حل مسأله می‌تواند در کاهش میزان افسردگی، کاهش میزان ناامیدی و نیز در بهبودی مهارت های مقابله‌ای نوجوانان اقدام‌کننده به خودکشی مؤثر باشد.
پژوهشگران	امید باپیری (نفر اول)، علی فیض اللهی (نفر دوم)، قباد بهامین (نفر سوم)