عنوان	مکانیابی سازه‌های اصلاحی به روش فازی سلسله مراتبی در حوزه آبخیز شهری (مطالعه موردی: حوزه آبخیز شهر ایلام)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	سازه اصلاحی، مکانیابی، حوزه آبخیز شهر ایلام، روش فازی، روش تحلیل سلسله مراتبی
چکیده	در دهه‌های اخیر همراه با توسعه مناطق مسکونی، مسائل و مشکلات ناشی از رواناب و سیلاب در حوزه‌های آبخیز شهری به طور چشمگیری افزایش یافته است. سازه‌های اصلاحی تأثیر مستقیم و سریعی بر سیلاب دارند و یکی از مهمترین ارکان احداث سازه‌های اصلاحی، شناسایی مکان مناسب برای احداث آنها می‌باشد. این مرحله به دلیل اینکه پایداری سازه و سود و زیان پروژه را تأمین می‌کند، باید با نهایت دقت و ظرافت انجام شود. در این مطالعه روش کلی بر این اساس استوار است که پس از شناسایی منطقه و جمع‌آوری اطلاعات لازم، عوامل مؤثر در احداث سازه اصلاحی تعیین و لایه‌های موردنیاز برای مکانیابی تهیه گردیدند. پس از فازی‌سازی لایه‌ها با استفاده از نرم‌افزار GIS 10.5 Arc، هر لایه با توجه به میزان تأثیری که در مکانیابی دارد، وزن‌دهی شد. سپس با استفاده از عملگر گامای فازی، لایه‌ها تلفیق و در نهایت پس از بازدیدهای میدانی 22 نقطه مطلوب و سه نقطه بسیار مطلوب برای احداث سازه‌های اصلاحی در حوزه آبخیز شهر ایلام مشخص شد. با احداث سازه‌های اصلاحی در مناطق مکانیابی شده می‌توان میزان خسارات به تأسیسات و آب‌گرفتگی معابر را به میزان قابل توجهی کاهش داد.
پژوهشگران	میلاد باقلانی (نفر اول)، نورالدین رستمی (نفر دوم)، محسن توکلی (نفر سوم)