عنوان	تحلیل مفهوم اسطوره در شعر بدر شاکر السیاب و احمد شاملو
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	مسیح؛ هابیل و قابیل؛ انشوده المطر؛ پرومته؛ المسیح بعد الصلب؛ شعر معاصر
چکیده	زبان نمادین و اسطوره‌ای در شعر معاصر جایگاهی در خور یافته است. اسطوره‌ها بخشی از هویّت، تمدن و فرهنگ هر سرزمین به شمار می­روند. بدر شاکر السیاب و احمد شاملو در شعر خود به اساطیر و افسانه­ها توجّهی ویژه داشته­اند. در این مقاله با بررسی اسطوره در شعر این دو شاعر، به این نتیجه می­رسیم که افزون بر گرایش این دو به بهره­گیری از اسطوره، شیوه کاربرد اسطوره در شعر سیاب در دو سطح امید قطعی به تحوّل وضع موجود و ناامیدی شدید از آن متغیر است؛ در حالی که شاملو با استفاده از اساطیر و باز آفرینی آن­ها با کلی نگری و مطلق گویی، با صدور حکم و استفاده از زبان فخیم و آرکائیک حماسی به شعرهایش رنگی از قدرت و استحکام می­بخشد.
پژوهشگران	محمدرضا شیرخانی (Mohammad Reza Shirkhani) (نفر اول)، کریم صیدی (نفر دوم)، علی محمد سهراب نژاد (نفر سوم)