عنوان	ررسی تاثیر سورفکتانت آنیونی سدیم دودسیل سولفات بر کشش بین سطحی دودکان و آب بصورت آزمایشگاهی و شبیه سازی مولکولی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	کشش بین سطحی، سورفکتانت آنیونی، شبیه سازی دینامیک مولکولی
چکیده	در این مطالعه با استفاده از روش تجربی و شبیه سازی دینامیک مولکولی به بررسی عملکرد سورفکتانت آنیونی سدیم دودسیل سولفات در کاهش کشش بین سطحی آب و نفت که در ازدیاد برداشت مهم است پرداخته شده است. برای ین منظور، کشش بین سطحی محلول آب و قطره دودکان در دو حالت بررسی شد که در حالت اول محلول فقط شامل مولکول‌های آب و دودکان است و در حالت دوم سورفکتانت سدیم دودسیل سولفات به محلول اضافه گردید. در حالت دوم سیستمها به دو صورت انجام شد که در یکی سیستمی که 32 مولکول سورفکتانت، 120 مولکول دودکان و 800 مولکول آب داشت با عنوان سیستم (SDS1) معرفی شد، کشش بین سطحی(IFT) این سیستم از mN/m 54.83 به mN/m 7.32 کاهش یافت و سیستمی که در آن تعداد مولکولهای آب و دودکان نصف شده بودند، یعنی 60 مولکول دودکان و 400 مولکول آب ولی با همان تعداد مولکول سورفکتانت یعنی 32 مولکول که با عنوان سیستم (SDS2) معرفی شد، کشش بین سطحی از mN/m 59.06 به mN/m 8.28 کاهش یافت. نتایج نشان داد که در حالت دوم، اضافه کردن سورفکتانت آنیونی سدیم دودسیل سولفات به محلول آب و دودکان موجب کاهش کشش بین سطحی می‌شود، از طرفی با بررسی و مقایسه تعداد مولکول‌های هر دو سیستم SDS1 و SDS2 در حالت دوم دریافت شد که نسبت مولکولها در روند کاهش کشش بین سطحی تأثیر دارد. طبق یافته ها، هرچه تعداد مولکولهای سورفکتانت نسبت به آب و آلکان بیشتر باشد، کاهش کشش بین سطحی آن بیشتر است. همچنین برای بررسی اثر غلظت سورفکتانت در تعداد ثابت آب و آلکان (16 مولکول سورفکتانت، 120 مولکول دودکان و 800 مولکول آب) ، شبیه سازی مولکولی انجام شد(SDS3). نتایج نشان داد که کشش بین سطحی به mN/m 12.66 کاهش یافت. که عملکرد کمتری نسبت به حالت SDS1 دارد
پژوهشگران	کلثوم ملکشاهی فر (نفر اول)، احسان علی پناهی (نفر دوم)، بهروز بیاتی (نفر سوم)