عنوان	واکاوی آثار و چالشهای تربیتی فقهی فرزندخواندگی در قرآن و حدیث
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	فرزندخواندگی، فرزندخوانده، فرزندپذیر، آثار تربیتی.
چکیده	»فرزندخواندگی« حکمی امضایی است که طی آن، زوجین، رسپرستی شخصی را که فرزند طبیعی آنان نیست، به عهده میگیرند. فرزندخواندگی، نوعی قرابت رصفاً حقوقی و نه طبیعی است که در ذیل آن، قانون، یک رابطهی مصنوعی پدر فرزندی و مادر فرزندی میان دو نفر ایجاد میکند. این رابطه، با وجود آثار مثبت تربیتی، اگر بهدرستی و در چارچوب رشع صورت نگیرد، چالشهایی فقهی مانند حرمت ناشی از عدم قرابت نسبی و سببی و عدم برقراری نفقه و رابطهی ارثبری میان فرزندخوانده و فرزندپذیر را به همراه خواهد داشت که گذشته از نقض غرض شارع از تجویز آن، خود، ممکن است مولد آثار تربیتی سوئی همچون اباحیگری، گرایش به فحشا و منکرات، ایجاد اختالف میان ورثه و فرزندخوانده و درنتیجه، اختالل در امنیت روانی آنان شود. در این پژوهش که به روش توصیفی_تحلیلی انجام گرفته، با بررسی حکم رشعی و انتاج آثار تربیتی فرزندخواندگی از آیات و روایات، همچون رشد و تکامل انسانی و فضایل اخالقی فرزندپذیر و فرزندخوانده، ایجاد و تقویت حس مسئولیتشناسی در آنان، تأمین نیازهای مادی فرزندخوانده و جلوگیری از ِ تبعات منفی تنگدستی در او و ایجاد نرمی دل در فرزندپذیر، با تبیین چالشهای فقهی و تربیتی آن، برخی راهکارهای پیشگیری از آن چالشها، معرفی و یا پیشنهاد شده است.
پژوهشگران	طاهر علی محمدی (نفر اول)، سیده ندا جمشیدی (نفر دوم)