|
عنوان
|
اثر شدتهای مختلف تمرین مقاومتی دایرهای بر سطوح پلاسمایی نورگلین و لپتین در مردان جوان
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپشده در مجلات علمی
|
|
کلیدواژهها
|
تمرینات دایرهای مقاومتی، شدت تمرین، لپتین پلاسما، نورگلین -1
|
|
چکیده
|
هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر شدتهای مختلف تمرین مقاومتی دایرهای بر میزان نورگلین و لپتین پلاسما در مردان جوان با وزن معمولی بود. روشها: به این منظور 45 نفر از دانشجویان پسر 20 الی 24 ساله (با میانگین و انحراف معیار وزنی 63/1±10/73 کیلوگرم، سن 17/0±55/21 سال و قد 88/0±42/175 سانتیمتر) ساکن خوابگاه، داوطلبانه به 5 گروه (کنترل، 20،40،60 و 80 درصد یک تکرار بیشینه) تقسیمبندی شدند. گروههای تمرینی به مدت 6 هفته (4 روز در هفته) تمرینات دایرهای مقاومتی را با شدتهای تعیینشده انجام دادند و گروه کنترل در طول این دوره، در هیچگونه برنامۀ ورزشی منظمی شرکت نکرد. نمونه خون از ورید بازویی 48 ساعت قبل و پس از تمرینات و 3 ساعت پس از صرف صبحانه معمول گرفته شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و تی زوجی تجزیهوتحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان داد که بین سطوح نورگلین (0001/0 =P)، لپتین (009/0P=) و انسولین (013/0P=) پلاسما در گروههای مختلف تفاوت معنیدار وجود دارد اما در مورد گلوکز (27/0P=) تفاوت معنیدار مشاهده نشد. همچنین همبستگی معنیداری بین میزان اولیه (0001/0 =P) و میزان تغییریافته (001/0 =P) نورگلین و لپتین وجود داشت. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای تحقیق حاضر، تمرینات مقاومتی دایرهای در شدتهای مختلف میتواند سبب افزایش میزان نورگلین-1 و لپتین پلاسما شود.
|
|
پژوهشگران
|
عباس قنبری نیاکی (نفر اول)، نجمه رضایی نژاد (نفر دوم)، رستم علیزاده (نفر سوم)
|