عنوان	مؤلّفه‌های رئالیسم جادویی در رمان‌های اهل غرق منیرو روانی‌پورو طبل حلبی گونتر گراس
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	رئالیسم جادویی، اهل غرق، طبل حلبی
چکیده	اصطالح رئالیسم جادویییاواقعگرایی جادویی، شیوهنوینیدرداستاننویسیمعاصر است که در آن عناصر واقعیّت و خیال درهممیآمیزند. حاصلاینتلفیق، اثری است کهبههیچکدامازعناصراوّ لیّه سازندهاش شبیه نیست. در این شیوه، آمیزش دو عنصرواقعیّت و خیال چناناستادانهانجاممیگیرد کهتمامی حوادث غیر واقعیو خیالی دربسترداستان، کامالا حقیقی و طبیعی جلوهمیکنند؛به گونهایکه خواننده به سادگی آنها را میپذیرد. بر اساس یافتههای پژوهش، روانیپور و گراس تالش کردهاند با روبهرو کردن خواننده با دنیایی ناآشنا، بین خواننده و داستان فاصله اندازند و برای این منظور، از زوایای دید متعدّد بهره جستهاند. شخصیّتهای دو اثر، دوگانهاند؛ یعنی از جهان واقعی به جهان تخیّلی و بالعکس سیر میکنند. هر دو نویسنده، مشکالت سیاسی –اجتماعی جامعه خود را مبنای خلق رمانهای خود قرار داده و شیوه رئالیسم جادویی را برای آفرینش داستانهای خود به کار بردهاند. رمان اهل غرق از نظر به کارگیری عناصر سحر و جادو و وهم و خیال پررنگتر است و رمان طبل حلبی، نمونههای بیشتری از مؤلّفههای دوگانگی و سکوت اختیاری داراست.
پژوهشگران	علی‌رضا شوهانی (نفر اول)، فرشته ملکی (نفر دوم)