عنوان	مقایسه تأثیر ال-لیزین هیدروکلراید و بایولیز سولفات بر عملکرد، اجزاء لاشه و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	ترکیب شیمیایی گوشت,جوجه‌گوشتی,عملکرد,ضریب تبدیل خوراک,ظرفیت نگهداری آب
چکیده	این آزمایش به منظور مقایسه تأثیر بایولیز سولفات و ال-لیزین هیدروکلراید بر عملکرد، اجزاء لاشه و کیفیت گوشت جوجه‌های گوشتی انجام شد. از تعداد 200 قطعه جوجه گوشتی سویه راس-308 (مخلوط مساوی نر و ماده) در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 5 تکرار و 8 قطعه در هر تکرار استفاده شد. لیزین مکمل جیره از دو منبع ال-لیزین هیدورکلرید و بایولیز سولفات تامین شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) 100 درصد ال-لیزین هیدروکلراید (جیره پایه یا شاهد)، 2) 75 درصد ال-لیزین هیدروکلراید و 25 درصد بایولیز سولفات، 3) 50 درصد ال-لیزین هیدروکلراید و 50 درصد بایولیز سولفات، 4) 25 درصد ال-لیزین هیدروکلراید و 75 درصد بایولیز سولفات، 5) 100 درصد از بایولیز سولفات بودند. طی 42-1 روزگی، مصرف خوراک و وزن بدن جوجه‌های دریافت‌کننده جیره‌ حاوی 100 درصد بایولیز سولفات نسبت به جوجه‌های گروه شاهد بیشتر بود (05/0 P <). تیمارهای آزمایشی بر درصد چربی و ماده خشک گوشت سینه و ران و اجزاء لاشه تأثیر نداشتند (05/0 P >). درصد اتلاف آب گوشت سینه در جوجه‌های دریافت‌کننده تیمارهای دارای 25، 50 و 75 درصد بایولیز سولفات نسبت به جوجه‌های گروه شاهد کمتر بود (05/0 P <). به طور‌کلی بایولیز سولفات در مقایسه با ال- لیزین‌هیدروکلراید بر عملکرد و کیفیت گوشت تأثیر بهتری داشت و اجزاء لاشه تحت تأثیر قرار نگرفت. با توجه به نتایج آزمایش و به دلیل قیمت ارزانتر، بایولیز سولفات با سطح جایگزینی 50 یا 100 درصد با لیزین هیدروکلرید می‌تواند منبع بهتر و اقتصادی‌تر‌ لیزین در جیره جوجه‌های گوشتی باشد.
پژوهشگران	حدیث حیدری (نفر اول)، علی خطیب جو (نفر دوم)، فرشید فتاح نیا (نفر سوم)، محمد اکبری قرائی (نفر چهارم)، حسن شیرزادی (نفر پنجم)