عنوان	پژوهشی نو در باره معنا شناسی واژه ملائکه در قرآن
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	قرآن، ملائکه، معنا شناسی، همنشینی واژه ها، جانشینی واژه ها
چکیده	معناشناسی یکی از بهترین روش‌های نوین برای بررسی متون می باشد. مقاله حاضر درصدد تبیین سیمای کلی فرشتگان با رویکردی معناشناسانه است. در این جستار که با استفاده از روش معناشناسی واژه های قرآنی صورت گرفته، پس از تبیین مفهوم و ماهیت واژه ملائکه در لغت و نظر مفسران، کاربرد قرآنی این واژه و همچنین واژه‌های هم‌نشین و جانشین آن در قرآن بررسی شده است. سپس با استفاده از قاعده سیاق و دقت در مقتضای آیات چگونگی کاربرد آن در سرتاسر قرآن کریم تبیین گردیده است. حاصل این مطالعه‌ نشان می‌دهد که این واژه در کاربرد وحیانی بر محور جانشینی با واژه‌هایی رسل ، مُدَبِّراتِ أَمْرا و... و بر محور هم‌نشینی با واژگان روح ، رسول و ...در یک حوزه‌ معنایی قرار می‌گیرند. یکی از نتایج مهم این بررسی، آشکار شدن پیوند معناییِ عمیقِ این واژه با سایر واژه‌های هم‌حوزه در قرآن است.
پژوهشگران	سیدمحمدرضا حسینی نیا (نفر اول)، مهدی اکبرنژاد (نفر دوم)، سارا ساکی (نفر سوم)