عنوان	نقش سطوح مختلف بهره‌برداری بر شاخص‌های اقتصادی و انرژی تولید گندم آبی (مطالعه موردی: شهرستان دهلران)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تحلیل اقتصادی, بهره وری انرژی ,شدت انرژی
چکیده	به­ منظور ارزیابی نقش سطوح مختلف بهره­‌برداری بر شاخص‌­های اقتصادی و انرژی تولید گندم آبی در شهرستان دهلران استان ایلام، این مطالعه اجرا و در آن مزارع با مساحت‌­های 5-1، 10-5 و 15-10 هکتار بررسی شد. روش ­نمونه­‌گیری از نوع طبقه‌­بندی ساده بود و شاخص‎­های انرژی شامل نسبت انرژی، بهره­‌وری انرژی، شدت انرژی، افزوده خالص انرژی و شاخص­های اقتصادی شامل هزینه تولید، ارزش ناخالص تولید، درآمد خالص و نسبت سود به هزینه ارزیابی شد. تجزیه واریانس داده‌­ها با استفاده از نرم­‌افزار SPSS و محاسبات اقتصادی با نرم‎­افزار Excel انجام شد. نتایج تجزیه واریانس داده­‎ها نشان داد که اختلاف معنی‌­داری بین تیمارهای مورد بررسی در سطح احتمال یک درصد از نظر شاخص‌­های انرژی و اقتصادی وجود داشت. ارزیابی شاخص­‌های انرژی نشان داد که برای مزارع با مساحت 5-1، 10-5 و 15-10 هکتار، شاخص­ نسبت انرژی به ­ترتیب برابر با 12/4، 20/5 و 77/5 بود، در حالی­که بهره‌­وری انرژی به ­ترتیب برابر با 17/0، 21/0 و 23/0 کیلوگرم بر مگاژول و شدت انرژی به ­ترتیب برابر با 98/5، 81/4 و 44/4 مگاژول بر کیلوگرم به­ دست آمد. سهم انرژی­‌های تجدیدپذیر از کل انرژی ورودی در سطوح مورد بررسی به­ ترتیب برابر با 17 درصد، 18 درصد و 19 درصد و سهم انرژی‎­های تجدیدناپذیر برابر با 83 درصد، 82 درصد و 81 درصد تخمین زده شد. نسبت سود به هزینه نیز برابر با 16/2، 60/2 و 95/2 برآورد شد. نتایج این مطالعه نشان داد که با افزایش سطح زیر کشت، نسبت انرژی، بهره­‌وری انرژی و نسبت سود به هزینه، افزایش و شدت انرژی و هزینه تولید در هکتار کاهش یافت. بهترین تیمار (سطح زیر کشت) نیز تیمار 15-10 هکتار تعیین شد. بنابراین، به­ نظر می‌­رسد که تدوین و اجرای برنامه­‎های لازم به ­منظور یکپارچه‎­سازی اراضی، سبب بهبود شاخص‎­های انرژی و اقتصادی و افزایش بهره‎­وری در بخش کشاورزی خواهد شد.
پژوهشگران	رستم فتحی (نفر اول)، محمد امین آسودار (نفر دوم)، رضا یگانه (نفر سوم)