عنوان	بررسی اثر پلیمر سوپرجاذب، خاک برگ و خاک ارّه بر صفات رویشی و فیزیولوژی نهال‌های کهور پاکستانی (Prosopis juliflora) در مناطق بیابانی (مطالعه موردی: منطقه مهران)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	سوپرجاذب, کهور پاکستانی,خاک اره,بقایای گیاهی,مهران
چکیده	در حال حاضر کمبود آب و بیابان‌زایی از مشکلات جدی در بسیاری از نواحی دنیا محسوب شده که توسعه پوشش گیاهی و رشد کشاورزی را در معرض خطر جدی قرار داده است. از این رو مدیریت صحیح و بکارگیری روش‌های نوین به منظور افزایش راندمان آبیاری و در نتیجه بهبود بهره‌برداری از منابع محدود آب، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. یکی از این روش‌ها که اخیراً مورد توجه قرار گرفته بهره‌گیری از افزودنی‌های مختلف مانند پلیمری و طبیعی است. هدف از این تحقیق بررسی اثر سوپرجاذب-های طبیعی و مصنوعی بر عملکرد گونه کهور پاکستانی در شرایط اقلیمی و ادافیکی مناطق خشک استان ایلام به ویژه در دشت محسن‌آب شهرستان مهران است و موضوعی است که کمتر در این منطقه و به طور کلی در حوزه مناطق خشک و نیمه‌خشک به آن پرداخته شده است. در این راستا اثرات افزودنی‌های طبیعی (خاک‌برگ و خاک‌ارّه) و سوپرجاذب مصنوعی (پلیمر نانوهورسان) بر نهال‌های کهور پاکستانی با مقایسه میانگین 13 شاخص رویشی و فیزیولوژی در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفته است. نتایج این مطالعه نشان داد که اثر منابع تغییرات برون گروهی (تیمارها) بر کلیه صفات مورفولوژی و فیزیولوژی گونه مورد مطالعه به جز در صفات رویشی، ضریب پایداری و شاخص ویژه سطح برگ در سطح آماری پنج درصد معنی‌دار بوده است.
پژوهشگران	فیض اله قنبری (نفر اول)، محسن توکلی (نفر دوم)، مهدی حیدری (نفر سوم)، حسن فتحی زاد (نفر چهارم)