عنوان	اثر استفاده ازسطوح مختلف تانیک اسید در شرایط آزمایشگاهی بر فراسنجه‌های تخمیر و الگوی اسیدهای چرب مایع شکمبه
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تانیک اسید، تخمیر شکمبه، دانه سویای اکسترود شده، بیوهیدروژناسیون اسیدهای چرب غیراشباع
چکیده	زمینه مطالعاتی: تانیک اسید (یک نوع تانن قابل هیدرولیز) قابلیت تغییر فرایندهای تخمیری شکمبه و مسیر بیوهیدروژناسیون اسیدهای چرب غیراشباع را دارد. هدف: این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف تانیک اسید بر پارامترهای تخمیری شکمبه‌ای در شرایط آزمایشگاه و حدواسط‌های بیوهیدروژناسیون اسیدهای چرب غیراشباع انجام گرفت. روش کار: جیره پایه حاوی نسبت کنسانتره به علوفه 2/58 به 8/41 و دانه سویای اکسترود شده به عنوان منبع اسیدهای چرب غیر اشباع بود. تیمارهای آزمایشی شامل کنترل (بدون افزودنی)، 1/0 میلی‌گرم موننسین در ‌لیتر محیط کشت، 250 میلی‌گرم تانیک اسید در ‌لیتر محیط کشت، 500 میلی‌گرم تانیک اسید در ‌لیتر محیط کشت و 750 میلی‌گرم تانیک اسید در ‌لیتر محیط کشت بودند. تولید گاز، غلظت آمونیاک و اسیدهای چرب فرار مایع شکمبه و الگوی اسیدهای چرب مایع شکمبه اندازه‌گیری شد. نتایج: تولید گاز، pH و غلظت نیتروژن آمونیاکی و اسیدهای چرب فرار مایع شکمبه تحت تاثیر افزودنی قرار نگرفت (05/0P). افزودن موننسین و 250 میلی‌گرم تانیک اسید در ‌لیتر محیط کشت مقدار 18:0 را کاهش داد (05/0>P). موننسین مقدار 18:1 ترانس-11 (ترانس واکسنیک اسید) و 18:2 سیس-9، ترانس-11 (اسید لینولئیک کونژوگه) را در مقایسه با سایر تیمارها افزایش داد (05/0>P). افزودن 500 میلی‌گرم تانیک اسید در ‌لیتر محیط کشت غلظت اسیدهای چرب غیراشباع و اسیدهای چرب بلند زنجیر را افزایش داد (05/0>P). نتیجه‌گیری نهایی: در کل، استفاده از اسید تانیک در زمان تغذیه جیره حاوی دانه سویای اکسترود شده با تغییر بیوهیدروژناسیون اسیدهای چرب غیراشباع باعث افزایش اسیدهای چرب غیراشباع و اسیدهای چرب مفید برای سلامت انسان شد.
پژوهشگران	فرشید فتاح نیا (نفر اول)، علی خطیب جو (نفر دوم)، حمید رضا میرزایی الموتی (نفر سوم)، لادن رشیدی (نفر چهارم)، نسیم رحیمی (نفر پنجم)، صفورا یوسفی نژاد (نفر ششم به بعد)