عنوان	مطالعه رفتار انتخاباتی اقوام ایرانی و عوامل موثر بر آن: فراتحلیل پژوهش‌ها(1401-1388)
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	رفتار انتخاباتی، هویت قومی-طایفه‌ای، سرمایه سیاسی، مشارکت سیاسی
چکیده	انتخابات یکی از مؤلفه‌های عینی مشارکت سیاسی و نشان‌دهنده میزان مشروعیت نظام سیاسی است که در ایران از 1357 به بعد با برگزاری دوره‌های انتخاباتی ریاست جمهوری، مجلس خبرگان، شورای اسلامی شهر - روستا و مجلس شورای اسلامی، نمایان شده است. هدف اصلی پژوهش فعلی، فهم الگوی رفتار انتخاباتی ایرانیان به روش فراتحلیل است. روش تحقیق از نوع فرا تحلیل کمی (cma2) دربازه زمانی 1388-1401 به روش تعمدی-غیراحتمالی با حجم نمونه 45 تحقیق پیمایشی علمی- پژوهشی (انتشاریافته در نورمگز، علم نت، مگ‌ایران و پایگاه جهاد دانشگاهی و علوم انسانی) است. نتایج نشان می‌دهد که عوامل سرمایه اجتماعی (0.299)؛ سیاسی (0.281)؛ رسانه‌ای (0.279)؛ قومی (0.202) اثری متوسط و متغیرهای عوامل عدالت (0.198)؛ اقتصادی (0.188)؛ الگوی مرجع (0.167)؛ جمعیتی (0.153)؛ شغلی (0.133) و فرهنگی (0.120) اثری کم بر رفتارهای انتخاباتی داشته است. مقدار اثر مناطق کم توسعه در رفتار انتخاباتی برابر با 38 درصد است. با بهبود سطح توسعه استان‌ها؛ میزان تمایل انتخاباتی نیز کاهش می‌یابد؛ دلیل این واقعیت بافته همگن، منسجم، روابط خویشاوندی قوی در مناطق کم توسعه و کاهش پیوندهای جمعی سنتی در مناطق توسعه‌یافته است که در اثر تحرک اجتماعی و مهاجرت و قرار گرفتن در کلان‌شهر و مناطق غریبه اجتماعی این تمایل کاسته شده است. میزان تمایل به مشارکت در انتخابات شورای اسلامی روستا با مقدار 48 درصد و مجلس شورای اسلامی با مقدار 42 از همه بیشتر است. دلایل این امر به حضور نظام طایفه‌ای، قومی و بافت خویشاوندی در ترغیب به مشارکت انتخاباتی است.
پژوهشگران	طاها عشایری (نفر اول)، ایوب منتی (نفر دوم)، طاهره جهان پرور (نفر سوم)، فائزه رقمی (نفر چهارم)