عنوان	بررسی آزمایشگاهی تزریق نانوسیال گرافن اکساید- هگزا متیل دی سیلازان به مغزه در راستای بهبود بازیافت نفت
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	نانوسیال اکسید گرافن، زاویه تماس، پتانسیل زتا، سنگ کربنات ترشوندگی، کشش سطحی ,نانوسیال اکسید گرافن، زاویه تماس، پتانسیل زتا، ترشوندگی، سنگ کربنات، کشش سطحی
چکیده	یکی از روش‌های موثر در فرایند ازدیاد برداشت از مخازن نفتی به کارگیری فناوری نانو در راستای تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن می ­باشد. در این پژوهش ابتدا ترکیب گرافن اکساید- هگزا متیل دی سیلازان GO-HMDS)) سنتز شد و در ادامه به منظور بررسی تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن کربناته به کار گرفته شد. با استفاده از آنالیزهای XRD و FT-IR ساختار نمونه سنتز شده بررسی شد. در این کار اثر غلظت GO-HMDS (05/0، 1/0 و 2/0 درصد وزنی) بر روی تغییرهای ترشوندگی سنگ مخزن با استفاده از آنالیزهای پتانسیل زتا، کشش بین سطحی و زاویه تماس مورد بررسی قرار گرفت. به طوری که با استفاده از آنالیز پتانسیل زتا بهترین نمونه یعنی غلظت 2/0 درصد وزنی نانوسیال GO-HMDS برای بررسی تغییر ترشوندگی به‌دست آمد که مقدار مقدار پتانسیل زتا برای این غلظت ‌mv‌ 36- تعیین شد. همچنین نتیجه‌های به‌دست آمده از آزمایش­ های کشش بین سطحی و زاویه تماس بین سنگ مخزن و محلول GO-HMDS بهترین مقدار در غلظت 2/0 درصد وزنی به‌دست آمد به طوری که در این غلظت کشش بین سطحی از مقدار اولیه 1/15 به mN/m 9/12 کاهش یافته و زاویه تماس از حالت اولیه °161 به °44 تقلیل یافت. بنابراین نانو سیال سنتز شده (غلظت 2/0 درصد وزنی از محلول GO-HMDS) باعث کاهش کشش بین سطحی، زاویه تماس و تغییرهای ترشوندگی سنگ شده و سرانجام منجر به آبدوستی سطح مغزه کربناته می‌شود.
پژوهشگران	احسان جعفربیگی (نفر اول)، احسان کمری (نفر دوم)، فرهاد سلیمی (نفر سوم)، اکبر محمدی دوست (نفر چهارم)