عنوان	واکاوی مؤلفه های نقد فمینیستی در داستانهای کُردی نویسندگان زن
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	نقد فمینیستی، نقد زن‌محور، فمینیست‌مارکسیست، زنانه‌نویسی، داستان کُردی
چکیده	جنبش فمینیستی با هدف برابری زنان و مردان و رفع تبعیض علیه زنان، در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و ادبی تأثیرگذار بود. نقد فمینیستی مهم‌ترین جلوه فمینیسم از منظر ادبیات است که از یک سو آثار ادبی زنان نویسنده که به سبب نگاه مردسالارانه مغفول مانده‌اند را مورد بررسی قرار می‌دهد و از سوی دیگر به بررسی نگاه نویسنده به مسائل زنان می‌پردازد. نقد فمینیستی مایل به تکثرگرایی است از این رو رویکردهای متعددی را پیش می‌گیرد. زنان نویسنده کُرد در انتشار داستان‌ به زبان کُردی جنوبی از مردان پیشی گرفته‌اند، در ضمن نگاه ویژه‌ای به مسائل زنان دارند از این رو آثارشان از منظر نقد فمینیستی قابل تحلیل و بررسی است. در این پژوهش از بین آثار زنان نویسنده به زبان کُردی جنوبی، سه اثر هووز مڵاکەت از زهرا امیدی (ایلام)، هورمسگەگان ژنێگ از فوزیه بشارت (کردستان) و مشتێ خوەشی از نسرین باباخانی (کرمانشاه)، به شیوه نقد زن‌محور و با بررسی رویکردهای گوناگون نقد فمنیسیتی نظیر تصاویر زنان، نقد فمینیستی مارکسیستی و زنانه‌نویسی از دیدگاه پساساختارگرایان مورد مطالعه قرارگرفت و مشخص شد که نویسندگان این آثار با بازنمایی تصاویر کلیشه‌ای مردسالارانه از زن به بیان ظلم‌ها و تبعیض‌هایی که بر زنان به ویژه زنان طبقه کارگر تحمیل شده پرداخته‌اند. مؤلفه‌های زنانه‌نویسی از دیدگاه الن سیسکو نظیر سیّال بودن روایت، کاربرد جملات ناتمام، فراوانی جملات هم‌پایه وجملات ساده و... نیز در این آثار مشهود است
پژوهشگران	سمیه فلاحی (نفر اول)، علی‌رضا شوهانی (نفر دوم)