|
عنوان
|
مفهوم وجود، مفهومی مرکب و قابل تعریف است.
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله چاپشده در مجلات علمی
|
|
کلیدواژهها
|
وجود به معنای اخص وجود به معنای اعم بساطت بدیهی اولی بدیهی ثانوی
|
|
چکیده
|
در فلسفه اسلامی، دو گزاره درباره مفهوم/معنای وجود بسیار مشهور است: مفهوم وجود: 1- کلیترین مفهوم است، 2- بسیط، بدیهی اولی و غیر قابل تعریف است، اما نظریه مختار درباره نفس الامر ما را به این نتیجه میرساند که وجود (وجود خاص یا وجودی که نقیض عدم است)، ذیلِ دو عنوان عامتر از خود قرار میگیرد: 1- واقعیت به معنای اعم (وجود عام)، 2- وجود حقیقی (در مقابل وجود اعتباری). به تعبیر دیگر، وجود خاص، اولا: زیرمجموعه وجود عام است و ثانیا: زیر مجموعه وجود حقیقی است، میتوان این دو ترکیب را چنین صورتبندی کرد: (وجود عام + حقیقی بودن = وجود حقیقی) + خصوصیت طاردیتِ عدم = وجود خاص. پس وجود خاص مرکب از سه امر (وجود عام و حقیقی بودن و خصوصیتِ طاردیتِ عدم) است، لذا: 1- وجود، کلیترین مفهوم نیست، 2- بسیط و بدیهی اولی نیست هرچند بدیهی ثانوی هست، لذا قابل تعریف است. اما وجود عام، که نقیض عدم نیست: 1- کلیترین مفهوم است، 2- بسیط، بدیهی اولی و غیرقابل تعریف است.
|
|
پژوهشگران
|
جواد نظری (نفر اول)، غلامرضا فیاضی (نفر دوم)
|