عنوان	ارزیابی اثر نوع کاربری اراضی بر خصوصیات فیزیکوشیمیایی خاک (مطالعه موردی: عین خوش دهلران، ایلام)
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	کاربری اراضی، خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک، دهلران، مناطق بیابانی.
چکیده	امروزه فرسایش بادی و هجوم ماسههای روان یکی از مهمترین مصادیق بیابانزایی در کشور محسوب میشود. روشهای مختلفی برای تثبیت و کنترل فرسایش بادی وجود دارد ولی منطقیترین، موثرترین و پایدارترین روش اقدامات بیولوژیک میباشد. هدف از انجام این پژوهش ارزیابی اثر تغییر کاربری پهنههای ماسهای به جنگلکاری بر خصوصیات فیزیکی و شیمیایی خاک و مقایسه آن با سایر کاربریهای موجود در منطقه بیابانی عین خوش دهلران، استان ایلام میباشد. کاربریهای مورد مطالعه شامل اراضی کشاورزی، جنگل دست کاشت، مرتع و پهنههای ماسهای بودند. نمونههای خاک از عمق تکرار در هر کاربری برداشت شده و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آنها مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج 3 سانتیمتر، در 0-52 حاصل از این پژوهش نشان داد که بین کاربری کشاورزی با سایر کاربریها تفاوت معنی داری در میزان هدایت الکتریکی، درصد وجود داشته اما تفاوت معنی داری از لحاظ میزان 2 درصد رس، درصد سیلت، درصد شن و درصد ماده آلی در سطح آهک وجود ندارد. اراضی جنگلکاری شده در مقایسه با پهنههای ماسهای دارای درصد ماده آلی، درصد شن، هدایت الکتریکی، اسیدیته و آهک بیشتر و وزن مخصوص ظاهری، درصد رس و سیلت کمتری میباشد، نتیجه نهایی اینکه، کاربریهای متفاوت اراضی سبب تغییرات عمدهای بر خواص فیزیکوشیمیایی خاک شده است.
پژوهشگران	فرشته حاصلی (نفر اول)، محسن توکلی (نفر دوم)، محمود رستمی نیا (نفر سوم)