عنوان	تاثیر بیو‌پرایمینگ و نانواکسیدآهن بر آنزیم‌های جوانه‌زنی و رشد گیاهچه‌های نخود‌فرنگی
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	آزوسپریلیوم، آلفا آمیلاز، نانواکسید‌آهن، وزن خشک گیاهچه
چکیده	به منظور بررسی تأثیر بیوپرایمینگ و نانو اکسید آهن بر فعالیت‌ آنزیم‌ها و شاخص ‌های جوانه‌زنی نخود فرنگی آزمایشی در سال 1394-1393 در آزمایشگاه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه ایلام به صورت فاکتوریول در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورل اول شامل بیوپرایمینگ (تلقیح با باکتری آزوسپریلیوم و عدم تلقیح (شاهد) و فاکتور دوم نانواکسید‌آهن (20، 50 ،100پی پی ام و شاهد) بود. نتایج نشان داد که نانوذره آهن باعث اقزایش شاخص‌های جوانه‌زنی و آنزیم‌های جوانه‌زنی گردید و این افزایش در همه سطوح در تلقیح با باکتری آزوسپریلیوم بیشتر از عدم تلقیح بود بطوری که بیشترین و کمترین درصد جوانه‌زنی، سرعت جوانه‌زنی و فعالیت آنزیم دهیدروژناز به ترتیب در تیمار تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم × غلظت 100 پی پی ام نانو اکسید‌آهن و عدم تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم × عدم کاربرد نانو ذره آهن (شاهد) حاصل گردید و یشترین میزان آنزیم آلفا آمیلاز در تلقیح با باکتری آزوسپیریلیوم و غلظت 20 پی پی ام نانو اکسید آهن تولید گردید. فعالیت آنزیمی بیشتر در بذرهای در حال جوانه‌زنی ممکن است به عنوان محرکی برای جوانه‌ زنی سریع و نیروی ابتدایی جوانه‌زنی به‌کار رود و سبب افزایش بهبود جوانه‌زنی شود بنابراین به کارگیری پیش تیمار باکتریایی به ویژه تیمار باکتری آزوسپیریلیوم و استفاده از عنصر آهن با فناوری نانو نقش مؤثری در بهبود صفات مورد ارزیابی داشتند.
پژوهشگران	سمیه نیکخواه (نفر اول)، مریم ولی پور (نفر دوم)، احسان اله زیدعلی (نفر سوم)، فرشته دارابی (نفر چهارم)