|
عنوان
|
تشخیص فساد تدریجی باکتریایی پوشش میگو
|
|
نوع پژوهش
|
مقاله ارائه شده کنفرانسی
|
|
کلیدواژهها
|
فساد تدریجی باکتریایی، پوشش، رنگ قهوهای تیره ، جوشاندن
|
|
چکیده
|
آبزی پروری به معنی پرورش ارگانیسمها در آبهای شور و شیرین است. این ارگانیسمها میتوانند نرم تنان، سخت تنان،خزهها، ماهیها و گیاهان باشند. انسان با استفاده از آب کافی و با کیفیت میتواند در پرورش این گونه جانوران دخالت داشته باشد. بیماری تشخیص فساد تدریجی باکتریایی پوشش میگو یکی از آلودگیهایی است که در تمام دنیا روی سطح میگو دیده میشود. این بیماری باعث مرگ و میر نمیشود بلکه این ضایعه به دلیل رنگ قهوهای متمایل به تیره که به پوشش میگو میدهد باعث کاهش ارزش آن در بازار فروش میشود. برای این کار تحقیقی نمونههای مختلفی در سطح بازار میگو فروشان ایلام گرفته و با نگهداری آنها در ظرف مناسب و پر از یخ به آزمایشگاه آورده شد. مطالعه ماکروسکوپی و میکروسکوپی روی پوشش میگوها به عمل آمد. با داشتن لکههای قهوهای متمایل به تیره در سطح پوشش میگوهای آلوده و سپس با جوشاندن چهار عدد از آنها و تغییر رنگی که دیده میشد، نشان از این بیماری است. تشکیل این لکهها به دلیل تجمع ملانین است و میگوهای آلوده مبتلا به التهاب و نکروز وسیع میشوند. این بیماری رابطه مستقیم با قارچها و باکتریها دارد و بیشتر در مزارع با تراکم بالا ظاهر میگردد. تشخیص این بیماری بسیار ساده است و هیچ دارویی را نباید در پیشگیری آن بکار برد و فقط به مسئله آب و تراکم جمعیت میگوها توجه خاص را مبذول داشت.
|
|
پژوهشگران
|
ابراهیم بابااحمدی (نفر اول)، کامران طاهرپور (نفر دوم)
|