مشخصات پژوهش

صفحه نخست /تشخیص ماکروسکوپی اکینوکوکوزیس ...
عنوان تشخیص ماکروسکوپی اکینوکوکوزیس در گاوهای کشتارگاهی
نوع پژوهش مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها اکینوکوکوس مولتی لوکولاریس، حبابچه‌ای، مشاهده، ضایعه
چکیده اکینوکوکوزیس در حیوانات یک بیماری زونوز است. عوامل آن گونه‌های متفاوت اکینوکوکوس، انگل سستودی جنس اکینوکوکوس از خانواده تینیا می‌باشد. دو گونه خیلی مهم اکینوکوکوس گرانولوسوس و اکینوکوکوس مولتی لوکولاریس که به ترتیب باعث ایجاد اکینوکوکوزیس هیداتیک و اکینوکوکوزیس حبابچه‌ای می‌شوند. از این دو گونه‌ای که بیشتر مشاهده می-شود اکینوکوکوس گرانولوسوس است و عامل کیست هیداتیک است. گونه‌های دیگر اکینوکوکوس‌ها در محیط زندگی ما کمتر یافت می‌شوند. مواد و روش کار در موقع بازرسی لاشه‌های گاوی در گشتارگاه ایلام متوجه حضور توده‌ای به قطر 15 سانتی‌متر و دارای محتوای سفت در لوب راست کبد در 5 عدد کبد گاو شدیم. این ضایعه مجراهای متلاقی صفراوی کبد را با فشاری که ایجاد کرد، مسدود نمود. با مشاهده علائم لاشه، زردی از مهم‌ترین بود. با انجام برش بر روی کبد و مشاهده‌ی نواحی درونی آن، توده‌ای زرد رنگ با ظاهری اسفنجی و روزنه‌ای و با حفره‌های کوچک چندتایی و نامنظم بین 1 تا 2 سانتی‌متر دیده می‌شد. در مرکز این حفره‌ها ناحیه کلسیفیکاسیون نشان می‌داد. این ضایعات نسبت به دیگر قسمت‌های کبد حد مشخصی نداشتند و عمیقاً در کبد نفوذ کرده بودند. نتایج ضایعات روی کبد از کیست‌های چندتایی نامنظم و در سطح خود دارای غشایی نسبتاً روشن بود. در بین کیست‌ها هم واکنش فیبروزی و هم التهابی مشاهده شد. در مرکز ضایعات کانون‌های نکروزی و کلسیفیکاسیون به طور ماکروسکوپی نظر را جلب می‌کرد. در پیرامون حفره‌ها واکنش التهابی گرانولوماتوزی و نشت آنها به قسمت‌های دیگر پارینشیمای کبدی مشاهده می‌شد. نتیجه‌گیری کرم بالغ اکینوکوکوس مولتی لوکولاریس از 3 تا 6 میلی‌متر اندازه دارد و تخم‌های خود را هم مانند دیگر تنیاها دفع می‌کند و نسبت به سرما خیلی مقاوم است. میزبان‌های قطعی این انگل روباه، گرگ و در مرتبه‌های کمتری سگ و گربه هستند. میزبان‌های واسط موش‌ها و انسان می‌باشند که به شکل تصادفی با مصرف غذای آلوده و تماس مستقیم با حیوانات مبتلا می-شوند. اکینوکوکوزیس حبابچه‌ای گاوی تقریباً در 100 درصد بیماران کشنده است اگر درمان به موقع انجام ندهند. یقیناً درمان انتخابی جراحی ضایعات کبدی و ارگان‌های مجاور کبد است.
پژوهشگران مرتضی شمسی (نفر اول)، ابراهیم بابااحمدی (نفر دوم)