مشخصات پژوهش

صفحه نخست /بررسی دامنه انگل‌های خارجی در ...
عنوان بررسی دامنه انگل‌های خارجی در طیور بالغ خانگی در شهرستان ایلام
نوع پژوهش مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها انگل های خارجی، بیماری زا، میکرسکوپ ذره بین دار، حشره کش، طیور.
چکیده مقدمه: در کشور ایران کارهای تحقیقاتی زیادی در مورد انگل های خارجی طیور انجام داده اند. لذا این انگل ها باعث ضایعات جدی در طیور خانگی می شوند. زیزا کنترل کمتری نسبت به طیور صنعتی دارند. آلودگی طیور خانگی به انگل های خارجی باعث بروز کم خونی در آن ها شده و ایجاد بیماری های عفونی می کنند. انگل ها به اشکال مختلفی با میزبان های خود رایطه برقرار میکنند که میتوان انگل اجباری یا اختیاری، موقتی یا دائمی یا داخلی، اتفاقی یا سرگردان، بیماری زا یا غیر بیماری زا و زئونوزها را نام برد. این انگل ها دارای اندازه های مختلف هستند. هدف از انجام این کار تحققاتی شناختن گونه های انگل خارجی طیور که باعث کاهش و تلفات به طیور خانگی در شهرستان ایلام می شوند. مواد و روش ها: برای بررسی گونه های انگل های خارجی طیور خانگی که در سطح شهرستان ایلام شیوع دارد. مطالعه ای را در تابستان 87 با نمونه برداری آغاز کردیم. بعد از پرس و جو و کسب اجازه از صاحبان طیور خانگی، وضعیت تغذیه ای و وضع بدنی طیور بررسی شد و 159 نمونه انگل خارجی از قسمت های مختلف سطح پوست طیور برداشت کردیم. آن ها را در شیشه های آب قرار دادیم و جهت مطالعه و تشخیص به آزمایشگاه آموزشکده دامپزشکی انتقال دادیم و با میکروسکوپ ذره بین دار مشاهده نمودیم. داده ها را با تناسب میانگین حساب کردیم. نتایج: نتایج بدست آمده از این مطالعه انجام شده، گونه های آکاروس (کنه) و شپش های متفاوت بودند. نتیجه گیری: 5/92 درصد از کل نمونه ها به بعضی انگل های خارجی مثبت بودند. از میان این انگل ها کنه Megninia Gynglimura با 3/89 درصد بالاترین آلودگی را دارا بود. این آلودگی انگلی، مرغان بالغ را بسیار مبتلا کرده و ایجاد تلفات میکند. شپش هایی مثل monopon Gallinae فقط 7/5 درصد آلودگی انگلی را ایجاد کرده بود. این انگل ها میتوانند باعث کاهش بازدهی حیوان ها و ایجاد بیماری های پوستی، کم خونی، لاغری و کاهش رشد آن ها شوند. انگل های خارجی باعث تشنجات پوستی و پر ریزی نیز میشوند. استفاده از انواع سموم حشره کش مانند کومافوس، فن والریت، پرمترین و فلومترین در مبارزه با این انگل ها موثر می باشند
پژوهشگران ابراهیم بابااحمدی (نفر اول)، صادق رئیسی (نفر دوم)، احسان پور گلیان (نفر سوم)