عنوان	بررسی انگل‌های مرغان بومی
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	بیماری، انگلی، عفونت، مرغ، استراتژی
چکیده	بهره برداری از مرغان بومی در بخش های مهم اقتصادی برای دهقانان روستایی به عنوان منبع درآمد و به عنوان وسیله ای جهت تضمین امنیت غذایی در جوامع محفوظ نشده است. با این حال، این نوع بهره برداری به شیوه ای سنتی و با فنون مختلف و با حداقل مدیریت و بدون برنامه های مناسب جهت دفع انگل انجام می شود و منجر به تولید کم و مرگ بیشتر حیوانات می گردد. در این مطالعه شناسایی مهم ترین انگل ها که به مرغان بومی در استان ایلام سرایت می کنند، انجام می شود. مواد و روش ها: پژوهش در مجموع با 600 مرغ بومی انجام شد. آزمایش از طریق مدفوع با فلوتاسیون و با ZnSo4 و Sloss غیر مستقیم اصلاح و شناسایی آندوپارازیت ها انجام شد. علاوه براین، عمل نکروپسی صرفاً به صورت تصادفی در 11 % از مرغان صورت گرفت. تشخیص انگل های خونی توسط آزمایش میکروسکوپی گسترش خون با رنگ آمیزی با گیمسا و برای تشخیص انگل های خارجی با عمل تراشیدن سطح بدن و با گلیسرین به عنوان محافظ استفاده شد. 45% پرهای مرغان به عنوان نمونه جمع آوری شد و شناسایی شرایط بهداشتی و شیوه های مدیریت مورد استفاده کشاورزان نیز بررسی شد. نتایج: گونه های مختلف گونه Eimeria ، با نسبت بالایی (4/67%) و همینطور نماتودی به نام Heterakis gallinarum (9/34%) و سستودی به نام Hymenolepis با نسبت (6/18%) شناسایی شدند. در میان کنه ها Ornithonyssus sylvarium با نسبت 24% و Cnemidocoptes mutans با 21% جنس های بیشتری هستند که حضور دارند. در یافته های خود، شکل های بالغ هتراکیس و هیمنولپسیس دیده شد. نتیجه گیری: بنابراین ارتباطی مستقیم بین حضور عوامل انگلی با فقدان شرلیط بهداشتی و تغذیه ای وجود دارد و نیز فقدان استراتژی مناسب برای نابودی انگل ها است.
پژوهشگران	کامران طاهرپور (نفر اول)، ابراهیم بابااحمدی (نفر دوم)