عنوان	بررسی تطبیقی تصویر حج در سفرنامۀ ناصرخسرو و ابن بطوطه
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	ناصرخسرو، ابن بطوطه، سفرنامه، حج، وصف.
چکیده	سفرنامه های حج، در چارچوب اسناد تاریخی، گنجینه های پایان ناپذیری در شناخت بسیاری از مسائل دینی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و تمدنی محسوب می شوند و می توانند در موضوعهای متنوع، منابعی مورد توجه و قابل اعتماد باشند. از این رو، در مطالعات علمی اهمیتی همه جانبه می یابند. همچنین به دلیل کیفیت دقیق وصف، میزان دقت و اسلوب داستانی ساده و روان در آنها موجب شده تا اینگونه نوشته ها به عنوان یک فن ادبی مستقل در ادبیات سفرنامه ای، مطرح شود و جزئی از ادبیات داستانی به شمار آید. سفرنامۀ ناصرخسرو قبادیانی (قرن 5 ه) و ابنبطوطه (قرن8 ه) از اینگونه آثار در ادبیات قدیم فارسی و عربی محسوب میشوند که از دیدگاه ادبیات تطبیقی بسیار ارزشمند و حائز اهمیتاند، چرا که در آن بررسی فرهنگ عامه (فولکلور) و تصویر آن از نگاه دیگران، یکی از محورهای مهم شناخت ملتها و مقایسۀ آنها با یکدیگر است. پژوهش حاضر با روشی توصیفی تحلیلی به بررسی تطبیقی این موضوع از جهت محتوا و سبک ادبی در دو سفرنامه و میزان دقت و شیوه بیانی و اندیشۀ اصلی نشأت گرفته از آن میپردازد. با اندک تأملی میتوان دریافت که ناصرخسرو غالباً با زبانی ساده و روان به گزارش جغرافیایی موقعیت ها پرداخته و وصف او بیشتر حسی و دقیق است؛ وجهۀ نگارشی که از لحاظ اعتبار استنادهای علمی دارای اهمیت خاصی است. ابنبطوطه به انسان بیش از محل جغرافیاییاش توجه داشته و تصویر او با اندک صورخیالی همراه بوده است. او از شاخصهای بیشتری سخن به میان میآورد، که این امر از دیدگاه و رویکرد متفاوت هر یک از آن دو ناشی میشود.
پژوهشگران	مینا پیرزادنیا (Mina Pirzadnia) (نفر اول)، سمیره مرادزاده (نفر دوم)، الهام صحرایی (نفر سوم)